بسم الله الرحمن الرحیم
ریشه گناه، نشناختن خداست
امام باقر (علیه السلام):
مَا عَرَفَ اَللَّهَ مَنْ عَصَاهُ وَ أَنْشَدَ:
تَعْصِی اَلْإِلَهَ وَ أَنْتَ تُظْهِرُ حُبَّهُ
هَذَا لَعَمْرُکَ فِی اَلْفِعَالِ بَدِیعٌ
لَوْ کَانَ حُبُّکَ صَادِقاً لَأَطَعْتَهُ
إِنَّ اَلْمُحِبَّ لِمَنْ أَحَبَّ مُطِیعٌ
امام باقر (علیه السلام) فرمود:
آن کس که معصیت و نافرمانى خداى را مى‌کند؛خداى را نشناخته است.
و این دو بیت را خواند:
خدا را معصیت کنى و اظهار محبّت او نمائى؟!
به جانت قسم که این در میان کارها بسى عجیب است!
اگر دوستیت صادقانه مى‌بود اطاعتش مى‌کردى!
که بى‌شکّ فرد محبّ مطیع و فرمانبردار محبوب است.
تحف العقول، جلد۱، صفحه۲۹۴
ترجمه: جعفری
مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی- جامع الاحادیث
