✍️نگارنده؛ سیدقنبریوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
فرزند خوزستان _ شهر علم و ادب، بهبهان (بیدبلند)
______________________________
⬅️ در سکوت شب‌های داغ و سوزان تابستان و سرمای استخوان سوز و سرد جنوب کشور، آن‌گاه که صدای ماشین آلات خاموش می‌شود وتاسیسات در خواب فرو می‌روند، مردانی ایستاده‌اند که خواب را از چشم خود ربوده‌اند تا امنیت را به چشم ما بازگردانند. نگهبانانی که بی‌هیاهو، بی‌ادعا، و بی‌پاداش، جان و دل‌شان را سپر بلا کرده‌اند. شغل حراست،”تنها یک وظیفه نیست؛ یک ایثار خاموش است. آنان که در سایه ایستاده‌اند تا ما در روشنایی بمانیم، با مزایایی اندک، فشارهای روانی سنگین، و خطراتی که هر لحظه سلامت جسم و روح‌شان را تهدید می‌کند، اما همچنان ایستاده‌اند.
این نوشته که از اعماق وجودم نشآت می گیرد، ادای احترامی است به آنان که نام‌شان در هیچ تیتر خبری نمی‌آید، اما امنیت ما بر شانه‌های خسته‌شان بنا شده است.نیروهای حراست وسربازان گمنام امام زمان (عج). باشد که این سطرها، صدای خاموش‌شان را به گوش مسئولان برساند و کرامت‌شان را در سیاست‌گذاری‌ها بازتاب دهد.
بعد از قلم زدن و چاپ مقالاتی در مقوله های مختلف فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، زیست محیطی و…
وباتوجه به دیدار هر روزه با همکاران زحمت کش وفعال حراست در شرکت نفت وگاز اروندان خصوصا منطقه نفتی دارخوین، من را واداشت تا ضمن قدردانی و سپاس از این بزرگواران،و همچنین برای ادای حق مطلب و به قلم کشیدن سختی شغلی در حیطه کار حراست که (همانا سیانت وحفاظت از اموال بیت المال وهمچنین سرمایه انسانی نیروی کار واحدهای شاغل در مناطق نفتی عملیاتی،این دل نوشته را بصورت مقاله ای پر از حرف، تالیف و ثبت نمایم.
منطقه نفتی دارخوین از مناطق چندگانه شرکت نفت و گاز اروندان به‌عنوان یکی از نقاط راهبردی صنعت انرژی کشور، در معرض تهدیدات متنوعی از جمله حوادث صنعتی، خرابکاری، نفوذ غیرمجاز و بلایای طبیعی قرار دارد. در چنین شرایطی، اهمیت حفاظت فیزیکی و اجرای دقیق پدافند غیرعامل، دو چندان می شود. نیروهای حراستی و نگهبانان در این مناطق، نقش کلیدی در حفظ امنیت تأسیسات و کنترل بحران‌های احتمالی ایفا می‌کنند. وظایف این نیروها تنها به کنترل ورود و خروج افراد و وسایل نقلیه سواری و باری محدود نمی‌شود، بلکه شامل نظارت مستمر بر محیط پیرامونی، شناسایی تهدیدات بالقوه، واکنش سریع به حوادث، و اجرای دستورالعمل‌های ایمنی وحراستی نیز هست. نیروهای حراست باید با آموزش‌های تخصصی در زمینه پدافند غیرعامل، توانایی استفاده از تجهیزات ایمنی، همکاری با واحدهای امدادی و اجرای سناریوهای تخلیه اضطراری وجلوگیری از استراق سمع غیر مجاز یا تخلیه تلفنی های جاسوسان را داشته باشند.
اجرای درست پدافند غیرعامل در این مناطق به معنای کاهش آسیب‌پذیری تأسیسات در برابر تهدیدات طبیعی و انسانی است؛ از جمله با ایجاد موانع فیزیکی، تقویت زیرساخت‌های ارتباطی، و آموزش مستمر پرسنل، در شرایط اضطراری مانند آتش‌سوزی، انفجار، نشت گاز یا تهدیدات امنیتی، کنترل بحران باید به‌صورت سلسله‌مراتب و هماهنگ انجام شود.
در چرخه هرگونه بحران یا اتفاق غیر منتظره ای در تاسیسات یا ادارات و واحدهای شاغل در این تاسیسات، نگهبانان در خط مقدم قرار دارند که در لحضه وقوع وظیفه دارند بحران را شناسایی کرده، بلافاصله هشدار لازم را به مرکز کنترل اعلام کنند، محدوده حادثه را ایمن‌سازی کرده و از گسترش بحران جلوگیری نمایند.ودر مرحله دوم،هدایت افراد به نقاط امن واجرای دستورالعمل‌های تخلیه محیط از وظایف حیاتی آنان است.
در مرحله بعد،سرپرست و مسئول حراست با ارزیابی اولیه وضعیت، تصمیم‌گیری سریع برای اعزام نیروها را انجام داده و با واحدهای آتش‌نشانی، اورژانس و مدیریت بحران منطقه ارتباط برقرار می‌کند.
او همچنین بر عملکرد نگهبانان نظارت کرده و گزارش‌های لحظه‌ای از وضعیت منطقه بحران را ثبت می‌نماید.در این راستا می طلبد که همواره با شبیه سازی بحرانهای واقعی در همه مقوله های ، تمرین‌های دوره‌ای و مانورهای بحران به‌صورت منظم برگزار شوند تا آمادگی عملیاتی حفظ شود.در نهایت، می توان بیان کرد که؛ کنترل بحران در مناطق عملیاتی نفتی و اداری کشور، نیازمند آمادگی، هماهنگی و آموزش مستمر است. برای ارتقاء سطح ایمنی و واکنش مؤثر، می توان به راهکارهایی چون ایجاد سامانه یکپارچه هشدار و ارتباط اضطراری بین نگهبانان، سرپرستان و ستاد مرکزی، برگزاری مانورهای دوره‌ای با سناریوهای واقعی، تجهیز نگهبانان به ابزارهای نوین نظارتی مانند دوربین‌های حرارتی و پهپادهای گشتی، تدوین دستورالعمل های عملیاتی شفاف و قابل اجرا برای هر سطح از نیروهای حراستی، و ارزیابی مستمر عملکرد نیروها و بازنگری در ساختار پدافند غیرعامل، اشاره نمود، که اجرا وبکار گیری درست آنان ضروری به‌شمار می‌روند.
با اجرای درست ودقیق این راهکارها می‌توان ضریب ایمنی تأسیسات نفتی را به‌طور چشمگیری افزایش داده و از بروز خسارات جبران‌ناپذیر جلوگیری کرد.
در پایان این نوشتار، نمی‌توان از نقش بی‌بدیل و فداکارانه نیروهای حفاظت و حراست در وزارت و سازمان حراست شرکت ملی نفت«شرکت نفت وگاز اروندان خصوصا”منطقه عملیاتی نفتی دارخوین» سخن نگفت، بی‌آن‌که به دشواری‌های شغلی آنان اشاره کرد. این عزیزان، در سکوت و بی‌ادعا، شبانه‌روز در خط مقدم امنیت تأسیسات حیاتی کشور ایستاده‌اند؛ در گرمای طاقت‌فرسای جنوب، در دل تاریکی شب، و در مواجهه با تهدیداتی که گاه جان و سلامت‌شان را به خطر می‌اندازد.
باید گفت؛ شغل حراست، برخلاف تصور عمومی، نه تنها جسم را فرسوده می‌کند، بلکه فشارهای روانی ناشی از مسئولیت سنگین، کمبود امکانات رفاهی، و نبودحمایت‌های کافی، سلامت روحی و روانی این نیروها را نیز تهدید می‌کند. مزایای شغلی اندک، نبود بیمه‌های تکمیلی مناسب، و بی‌توجهی به نیازهای معیشتی آنان، عدم”تبدیل وضعیت نیروهای پیمانکاری و ارکان ثالث”سازمان حراست و خارج شدن آنان ازتحت قرارداد پیمانکاری با پیمانکاران این سازمان ” از جمله دغدغه‌هایی است که باید در سیاست گذاری های کلان مورد بازنگری قرار گیرد.
قدردانی از این نیروها، تنها با بیان و یا درکنار هم چیدن کلمات قشنگ ممکن نیست؛ بلکه باید در عمل، با بهبود شرایط کاری، ارتقاء سطح رفاه، و توجه به کرامت انسانی آنان همراه باشد. همگان باید بدانند که حراست، نه فقط
یک شغل، بلکه یک تعهد ملی است؛ تعهدی که با جان و دل پذیرفته شده و با ایستادگی و فداکاری معنا یافته است.
در پایان، باشد که این نوشتار، تلنگری باشد برای مسئولان و تصمیم‌گیرندگان، تا صدای خاموش نگهبانان امنیت ونیروهای خدوم حراست، را بشنوند؛ (زیرا حراست ونیروهای حراستی، و سازمان حفاظت، چشم بینا و روشنِ تاسیسات می باشند، به‌ویژه در وزارت نفت که اهمیت، و حساسیت آن ملی است) و در مسیر اصلاح و حمایت، گام‌های عملی بردارند و با تشویق های گاه و بی گاه تحت عناوین مختلف آنان را شوقمند به کارحفاظتی و سیانت و درستی انجام وظایف خود امیدوار ودلگرم نمایند.«ان‌شاءالله»
۱۴ آبان خوزستان _اهواز