فریاد خاموش در آستانه گرمای نوبعد
در حاشیه شهرهای صنعتی و طلای سیاه قشری از سپیدی‌مویان روزگار راسپری می‌کنندکه زمانی گردانندگا ن چرخ‌های توسعه این دیار بودند.
امروز اما آنان در آرزوی دسترسی به ابتدایی‌ترین حق خود یعنی درمان آبرومندانه در دالان‌های بی‌پایان اداری و دفترهای بیمه سرگردانند. داستان روایت تلخ بازنشستگان فرهنگی در خوزستان است و بیمه تکمیلی‌ای که به جای پشتوانه بودن خود به بحرانی برای معیشت و سلامت آنان تبدیل شده است.
جدال بیمه و صندوق : بازی با جان فرهنگیان بازنشسته
درمرکز این طوفان بیمه ملت به عنوان ارائه‌دهنده خدمات بیمه تکمیلی و صندوق بازنشستگی کشوری استان خوزستان قرار دارند.
آنچه این بحران را به اوج رسانده اظهارات مسئولان بیمه ملت در استان خوزستان است که علت تعلیق پرداخت خسارت‌های درمانی را عدم واریز به موقع حق بیمه توسط صندوق بازنشستگی خوزستان عنوان می‌کنند.
این در حالی است که حق بیمه تکمیلی این فرهنگیان بازنشسته به طور منظم و مستقیم از حقوق ماهیانه آنان کسر شده است .
پرسش اساسی اینجاست :
این مبالغ که هر ماه از حقوق فرهنگیان بازنشسته کسر می‌شود به کجا می‌رود و چرا به حساب شرکت بیمه‌گر واریز نمی‌شود؟
بازنشستگان فرهنگی:
میانه میدان جدال همکاران فرهنگی بازنشسته خوزستان که سال‌ها در عرصه تعلیم و تربیت فرزندان این مرز و بوم کوشیده‌اند امروز در میانه میدان جدالی ناخواسته گرفتار شده اند.
از یک سو صندوق بازنشستگی کشوری و از سوی دیگر بیمه ملت و درمیان این همه بیمارانی که ماه‌هاست درانتظار دریافت هزینه‌های درمانی خود به سر می‌برند.
این فرهنگیان بازنشسته با این استدلال که حق بیمه آنان به طور مستقیم از حقوقشان کسر شده خود را ذی‌حق می‌دانند اما در عمل با دیواری بلنداز بی‌پاسخی و سکوت روبرو هستند.
تبعیض جغرافیایی ؛ وقتی خوزستان در حاشیه می‌ماند
آنچه بر آتش این بحران می‌دمد شکاف عمیق کیفیت خدمات بین استان‌هاست.
در حالی که بازنشستگان برخی استان‌ها به راحتی از خدمات درمانی بهره‌مند می‌شوند هم‌صنفان خوزستانی آنان با محرومیت مضاعف دست و پنجه نرم می‌کنند.
اتاق‌های انتظار غیراستاندارد: مراجعه به مطب‌های پزشکان خود به آزمونی طاقت‌سوز تبدیل شده است.کمبود صندلی،سرویس‌های بهداشتی غیربهداشتی و نبود وسایل سرمایشی و گرمایشی مناسب بر رنج بیماران و همراهانشان می‌افزاید.
دوندگی و برخوردهای غیرحرفه‌ای:
این بازنشستگان علاوه بر تحمل مشکلات معیشتی برای پیگیری حق قانونی خود مجبور به دوندگی‌های مکرر بین صندوق بازنشستگی و دفاتر بیمه هستند و گاه در این میان موردبی مهری و برخوردهای نامناسب و غیرحرفه‌ای نیز قرار می‌گیرند.
نظر نگارنده: پایان‌نامه یک آرزو
اگر می‌شد با قلم درد را مرهم نهاد، اگر می‌شد با کلام زخم کهنه را التیام بخشید،این گزارش طوماری می‌شد به درازای آرزوهای بر باد رفته مردمانی که در سکوت خستگی را به جان می‌خرند.
بحران کنونی تنها یک مشکل اداری و مالی نیست؛ زنگ خطری برای کرامت انسانی یک نهاد است.
بازنشسته فرهنگی درخت کهنسال باغ آموزش و پرورش است که سال‌ها سایه‌سارش نسل‌های آینده را از گرمای جهل محفوظ داشت.
اکنون که برگ‌هایش زرد شده و تنش خسته، نیاز به آبیاری دارد آیا باید از تشنگی بلرزد؟
آیا حق است که به جای نخلستانِ خدمت در بیابانِ بی‌پاسخی سرگردان بماند؟
برطرف کردن این معضل نه با بخشنامه‌های پرطمطراق که در عمل به جایی نمی‌رسند که با اراده‌ای استوار و عزمی جزم در سطح مدیریت کشوری ممکن است.
لازم است یک بازتعریف شفاف از قراردادهای بیمه‌ای صورت گیرد. گردش مالی حق بیمه‌ها آشکار شودواستان‌های محروم مانند خوزستان در اولویت رسیدگی و توزیع عادلانه خدمات قرار گیرند.
امید است روزی برسد که بازنشسته فرهنگی این سرزمین بدون دغدغه و دردسر بتواند از سلامت خود و خانواده‌اش محافظت کند.
همان‌گونه که دیروز بی‌منّت و بدون چشمداشت برای تربیت امروز ما تلاش کرد.
️ عبدالحمید گل‌افشان
