✍️
یادداشت خبرنگار
شهرستان شوشتر: گنجینه‌ای که نباید فراموش شود
در دل گرمای خوزستان شهری با رگ‌های تاریخ و جریان آب نفس می‌کشد.
شوشتر موزه‌ای زنده از تمدن‌های کهن امروزنه تنهانیازمند نگاه‌های تحسین‌برانگیز گردشگران، که محتاج عزمی راسخ برای حفاظت و معرفی است.
این شهر با دارا بودن ۱۴ اثر ثبت جهانی و ۱۶۰ هکتار بافت تاریخی گنجینه‌ای ملی محسوب می‌شودکه حیاتش وابسته به خدمتی است که امروز به آن می‌رسانیم.
متأسفانه این ثروت بی‌نظیر با غفلت‌هایی روبرو شده است. چنانکه نماینده مردم شوشتر در مجلس اشاره کرده میراث فرهنگی آنچنان که باید به این شهر مهم توجه نمی‌کند و به بهانه کمبود اعتبارات از ترمیم و مرمت اماکن بی‌شمار تاریخی آن امتناع می‌ورزد.
این در حالی است که حتی دو سال پس از ثبت جهانی سازه‌های آبی کار اساسی برای حفاظت پایدار از این آثار صورت نگرفته است.
از سوی دیگر کارشناسان حوزه میراث بر این باورند که شوشتر تنها با نام و تاریخ زنده نمی‌ماند.
حیات واقعی آن درگرو ایجادزیرساخت‌های لازم برای تبدیل این ظرفیت‌ها به مقصدی گردشگری است.آنها تأکید می‌کنند که نبودبرنامه‌ریزی جامع، ضعف زیرساخت‌های اساسی و عدم سرمایه‌گذاری در بخش گردشگری اصلی‌ترین موانع پیشرفت این شهرستان هستند.
پس تکلیف چیست؟
راه نجات شوشتر گذر از مرحله حرف به عمل است.
ابتدامدیرکل محترم میراث فرهنگی خوزستان و مسئولان استانی و شهرستانی باید با اولویت‌بندی و تخصیص بودجه، طرح‌های حفاظتی و مرمتی فوری را برای آثار در معرض خطر، مانند مسجد جامع و سازه‌های آبی به اجرا درآورند.
تشکیل یک ستاد ویژه نوروزی با حضور همه نهادهای ذیربط برای ساماندهی شرایط پذیرایی از گردشگران، اقدامی فوری و ضروری است.
دوم برای جذب سرمایه‌گذاران بخش خصوصی که کلید توسعه پایدار هستند، نیاز به بسترسازی قانونی و انگیزشی است.
شهرداری شوشتر می‌تواند با اعطای امتیازاتی مانند معافیت‌های مالیاتی دوره‌ای، تسهیل در صدور مجوزها و واگذاری بناهای تاریخی برای احیاء، مشوق قدرتمندی برای سرمایه‌گذاران باشد.
تدوین «طرح‌های سرمایه‌گذاری آماده» در حوزه‌هایی مانند بوم‌گردی در خانه‌های تاریخی، احداث هتل‌های سنتی و توسعه خدمات گردشگری گام بعدی است.
سرانجام نجات شوشتریک ماموریت جمعی است.
این ماموریت نیازمند هماهنگی بی‌قید و شرط بین اداره کل میراث فرهنگی، استانداری، فرمانداری، شهرداری و بخش خصوصی است. زمان اندک است و نوروز ۱۴۰۵ در راه.
بیایید قبل از ورود نخستین کاروان مسافران کاری کنیم که شوشتر نه با چهره‌ای غم‌انگیز از غفلت که با سیمایی آباد، امن و مهمان‌نواز از مهمانانش استقبال کند. آینده شوشتر در گرو تصمیمات امروز ماست.
🖋️ عبدالحمید گل‌افشان
