پایان برخورد چکشی؛ سرپرست شهرداری اهواز، طلسم چهارساله را شکست!
بخش اول: سرپرستی که قلم را به چکش ترجیح داد؛
در حرکتی که پیامی آشکار از تحول در مدیریت شهری اهواز را مخابره می‌کند، سید کوروش حسینی، سرپرست جدید شهرداری اهواز، با اولین دستور کاری خود، طلسم چهارسالۀ فشار بر رسانه‌های منتقد را در هم شکست. دستور فوری پرداخت طلب قانونی رسانه‌ها، که سال‌ها در محاق تعمدی مدیریت قبلی قرار داشت، نه تنها یک اقدام اداری، بلکه یک بیانیۀ سیاسی قاطع بود. این اقدام نشان می‌دهد مدیریت جدید، رسانه را نه «مزاحم» یا «دشمن»، که بازوی نظارتی مردم و شرط تحقق شهرداری شفاف و پاسخگو می‌داند.
این دستور، عملاً پرونده‌ای شرم‌آور از نقض آشکار قانون را بست. بر اساس مقررات، هزینه‌های آگهی‌های تکلیفی و قانونی می‌بایست حداکثر ظرف یک ماه پرداخت شود، اما شهردار اهواز در چهار سال گذشته با عدم پرداخت به موقع، به ابزاری برای اعمال فشار و خاموش کردن صدای منتقدان تبدیل شده بود. سرپرست جدید با شناسایی این نقطه کور اخلاقی و قانونی، نشان داد که عملگرایی و احترام به قانون و نهادهای نظارتی می‌تواند جایگزین رویه‌های قهری و انفعالی شود. این حرکت، نویدی است از آغاز عصری که در آن دیالوگ جایگزین سرکوب می‌شود.
بخش دوم: میراث شوم شهرداری چکش‌به‌دست، جنگ با مردم و رسانه به جای خدمت؛
اقدام سرپرست جدید، آیینۀ تمام‌نمایی است در برابر عملکرد فاجعه‌بار مدیریت پیشین. شهردار قبلی اهواز که می‌توان او را بدون اغراق ضعیف‌ترین شهردار کلان‌شهرهای کشور نامید، مدیریت خود را نه بر پایۀ خدمت، که بر اساس جنگ با منتقدان بنا نهاده بود. رویۀ «برخورد چکشی» با رسانه‌های منتقد، توصیه و دستورالعمل برخی از اعضای شورای شهر؛ نسخه‌ای شوم که نتیجه‌ای جز فلج کردن نظارت عمومی و قطع ارتباط با شهروندان نداشت.
مدیریت انکاری و برخورد چکشی؛
این مدیریت انکاری، هیچ انتقادی را برنمی‌تافت و هر صدای پرسشگری را با ابزار مالی –مانند قطع حق‌الزحمه قانونی رسانه‌ها– یا فشارهای دیگر خفه می‌کرد. پرسش بزرگ و بی‌پاسخ ماندۀ شهروندان اهوازی این بود: چگونه با تزریق بودجه‌های عظیم و کلان به شهرداری اهواز، اثری ملموس از آبادانی، توسعه و حل معضلات مزمن شهر دیده نمی‌شود؟! اما به جای پاسخگویی و شفافیت، تنها پاسخی که داده می‌شد، تشدید فشار بر رسانه‌ها و منتقدان برای پوشاندن این کم‌کاری‌ها و شفاف‌نبودن‌ها بود. این رویه، اوجی از بی‌اعتمادی برنامه‌ریزی‌شده را ایجاد کرد که هزینه‌های آن را تمام شهروندان پرداختند.
شهردار قبلی، که همواره در حال نبردی فرسایشی با مردم و رسانه‌ها بود، هرگز پاسخی قانع‌کننده برای کم‌کاری‌ها، پروژه‌های نیمه‌کاره و فقدان تحول در شهر ارائه نداد. او فراموش کرده بود که شهرداری، دولتِ شهر است و نه دژ نظامی برای مقابله با شهروندان. برخوردهای خشن و دفاعی او با کوچک‌ترین نقدها، نشان از مدیریتی ضعیف، غیرحرفه‌ای و هراسان از نور شفافیت داشت.
نتیجه‌گیری: صفحه‌ای نو با احترام به قلم؛
دستور پرداخت سرپرست جدید شهرداری اهواز، بسیار فراتر از یک اقدام مالی است. این تصمیم، پایان عصر خودکامگی کوچک و آغاز احترام به حقوق قانونی نهادهای مدنی و رسانه‌هاست. این حرکت نشان می‌دهد که می‌توان با رسانه‌ها همکاری کرد، می‌توان پاسخگو بود و می‌توان به جای حذف منتقد، از نقد او برای بهبود امور بهره جست.
اهواز سال‌ها در محاصره مدیریتی بود که چکش را به قلم ترجیح می‌داد. امروز اما سرپرست جدید با شکستن طلسم چهارسالۀ برخورد چکشی، ثابت کرد که قلم و گفت‌وگو، تنها راه خروج از بحران و بازسازی اعتماد از دست رفته است. نگاه همگان اکنون به ادامۀ این مسیر و تبدیل این اقدام نمادین به یک رویکرد پایدار مدیریتی است؛ رویکردی که در آن شهرداری اهواز، دیگر با مردم و رسانه‌هایش نخواهد جنگید.
