بعد از سقوط نظام بعثی وباز شدن مرزها روابط بین مردم إیران وعراق دامنه ى وسیعی پیدا کرده خصوصا روابط فامیلی که سالها مردم اقوام وخویشان زیادی دارند واز ملاقات با آنها محروم بودند حالت ارتباط عادی شده که در هرمناسبتی مبادرت به رفت وآمد ودید وبازدید ماهانه وهفتگی شده است . ارتباط دوستانه بین مردم گسترش پیدا کرده حتی این دوستی گاهی سخت بخاطر زبان اما دوستی ومودت قلبی بین مردم ایران وعراق زبان هم مانع نشده وبهرطریقی دوستی ومودت بین این دو ملت فراتر از زبان است .دوستی منبعث از ایمان وعقیده به خدا وپیامبر واهل بیت اینقدر عمیق وریشه دار است که از روابط فامیلی وخویشی عمیقتراست . امروزه رفت وامدها اینقدر وسیع شده وروابط فرهنگی اینقدر دانمه داری شده که بسختی بتوان انرا خللی دران ایجاد کرد.
درزمینه فرهنگی این روابط خیلی فراتر ازآنچه آدم تصور انرا بکند . شرکت درمسابقات شعری ومداحی وادبی که محور ارتباط آن مذهب عاشورایی است قابل تصور نیست . همچنین روابط عشایری دامنه ی آن فراتر از آنکه آدم بذهن بیاورد ارتباط نسبی وسببی که ریشه آن عشایری است ودر اصل ونسب است رفت وآمد را اجتناب ناپذیر کرده است .مردم ایران وعراق امروز این ارتباط برادری ودینی وعشیره ای را به فال نیک گرفته اند واحساس خوشبختی می کنند که سالهای سال از آن محروم بودند و جا دارد که از روزنامه جهان اخبار که این مدت شروع بکار هفتگی در عراق و ایران را صمیمانه تشکر و قدر دانی باید کرد
الشاعر شیخ عبود آل عناجید
