«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
__________________________________
✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
«فرزند؛ خوزستان – بهبهان»
__________________________________
*«ظلم بی‌رحمانه مردم در حق همدیگر، در این دوران سخت اقتصادی»*
__________________________________
«ظلم، تاریکی‌ای است که نه تنها حق فردی را پایمال می‌کند بلکه بنیان جامعه را نیز می‌لرزاند. هر جا که حق نادیده گرفته شود، بی‌عدالتی ریشه می‌دواند و اعتماد و آرامش از میان می‌رود. در مقابل، حق همچون نوری است که مسیر انسان‌ها را روشن می‌سازد و عدالت را در روابط اجتماعی جاری می‌کند. اگر مردم به حق یکدیگر احترام بگذارند، جامعه به سوی همدلی و پیشرفت حرکت می‌کند؛ اما هر بی‌انصافی و ظلم، دیر یا زود به شکل سخت‌تری به خودِ ظالم بازمی‌گردد و چرخه‌ای از رنج و ناامنی را ایجاد می‌کند.»
⬅️ امروز در شرایطی که اقتصاد کشور عزیزمان ایران اسلامی زیر فشار تحریم‌های ظالمانه قدرت‌های جهانی قرار گرفته، زندگی برای بسیاری از مردم از قشر متوسط تا ضعیف و زیر خط فقر به شدت دشوار شده است. این وضعیت نه تنها معیشت روزمره را تحت تأثیر قرار داده بلکه روحیه اجتماعی و اخلاقی جامعه را نیز در معرض آزمونی بزرگ قرار داده است. در چنین شرایطی بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازگشت به روحیه همیاری و ایثار دوران دفاع مقدس هستیم؛ روزگاری که مردم ایران در برابر بمباران‌ها، ترورها و ناامنی‌ها با دست‌های خالی اما قلب‌هایی سرشار از ایمان و محبت به یاری یکدیگر شتافتند.
⬅️ امروز ظلم و بی‌انصافی در روابط اجتماعی به شکلی پنهان اما عمیق رخنه کرده است؛
صاحب‌خانه‌ای که به جای درک شرایط سخت مستأجر تنها به افزایش بی‌رحمانه اجاره فکر می‌کند، بازاریانی که به جای قناعت به سود واقعی به دنبال سودهای نجومی هستند و فشار مضاعفی بر دوش مردم می‌گذارند، کارمندان اداراتی که به جای خدمت صادقانه ارباب‌رجوع را با بی‌توجهی و بی‌احترامی خسته می‌کنند، مکانیک‌هایی که با دریافت دستمزدهای غیرمنصفانه ماشین‌داران را تحت فشار قرار می‌دهند و در نهایت این فشار به مردم عادی و مسافران منتقل می‌شود. این زنجیره ظلم همچون حلقه‌ای بی‌پایان از یک فرد به دیگری منتقل می‌شود و جامعه را در چرخه‌ای از بی‌انصافی و بی‌رحمی گرفتار می‌سازد و نتیجه آن افزایش بیماری‌های روحی و جسمی، فروپاشی اعتماد اجتماعی و گسترش ناامیدی در میان جوانان، زن و مرد،میان سالان و سالمندان،اعم از شاغل و بازنشسته های محترم است.
*راهکارهایی برای شکستن این چرخه ظلم، باید به اصول اخلاقی و انسانی بازگردیم؛*
⬅️ احیای روحیه بسیجی و ایثارگری؛
همان‌گونه که در دوران دفاع مقدس مردم با جانفشانی و همیاری سخت‌ترین شرایط را پشت سر گذاشتند امروز نیز باید این روحیه را زنده کنیم، قناعت و انصاف در کسب‌وکار بازاریان و کاسبکاران باید به سود واقعی و قانونی قانع باشند و از فشار بی‌رحمانه بر مردم پرهیز کنند، مسئولیت‌پذیری اجتماعی صاحب‌خانه‌ها، کارمندان، مکانیک‌ها و همه اقشار باید بدانند که رفتارشان مستقیم بر زندگی دیگران اثر می‌گذارد، تقویت فرهنگ همیاری ایجاد صندوق‌های محلی گروه‌های خیریه و شبکه‌های مردمی برای حمایت از نیازمندان می‌تواند بار سنگین مشکلات را سبک‌تر کند، آموزش اخلاق اجتماعی مدارس دانشگاه‌ها و رسانه‌ها باید بیش از پیش بر اهمیت انصاف، همدلی و مسئولیت اجتماعی تأکید کنند.
*نتیجه‌گیری؛*
احساس ظلم به همدیگر تنها یک بی‌انصافی فردی نیست بلکه زخمی است که بر پیکر جامعه وارد می‌شود و تا مغز و استخوان کشور رسوخ می‌کند. هر بی‌رحمی کوچک همچون قطره‌ای است که به دریای ناامیدی افزوده می‌شود. اگر امروز به همدیگر رحم نکنیم فردا این بی‌رحمی به شکلی سخت‌تر و بی‌امان‌تر به سراغ خودمان خواهد آمد. بازگشت به روحیه بسیجی و ایثارگری تنها راه نجات از این گرداب است. همان‌گونه که در روزهای سخت جنگ مردم ایران با دست‌های خالی اما دل‌های پر از ایمان در کنار هم ایستادند امروز نیز باید با همدلی انصاف و محبت در برابر سختی‌های اقتصادی بایستیم. بیاییم به جای ظلم عشق را جایگزین کنیم، به جای بی‌انصافی انصاف را و به جای بی‌رحمی مهربانی را. تنها در این صورت است که می‌توانیم دوباره شادی و آرامش را به زندگی بازگردانیم و آینده‌ای روشن برای فرزندان این سرزمین بسازیم.
۶ آذرماه ۱۴۰۴ خوزستان _اهواز
