بسم الله الرحمن الرحیم
کسانی که خودرا مسخره می کنند
امام رضا (علیه السلام):
سَبعَهُ أشیاءَ بِغَیرِ سَبعهِ أشیاءَ مِن الاسْتِهْزاءِ : مَنِ اسْتَغْفَرَ بلِسانِهِ و لَم یَنْدَمْ بقَلبِهِ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ، و مَن سَألَ اللّه التَّوفیقَ و لَم یَجْتَهِدْ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ ، و مَنِ اسْتَحْزَمَ و لَم یَحْذَرْ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ، و مَن سألَ اللّه الجَنّهَ و لَم یَصْبِرْ على الشَّدائدِ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ ، و مَن تَعَوّذَ باللّه مِن النّارِ و لَم یَتْرُکْ شَهَواتِ الدُّنیا فقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ ، و مَن ذَکَرَ اللّه و لَم یَسْتَبِقْ إلى لِقائهِ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ .

هفت چیز است که بدون هفت چیز دیگر مسخره آمیز است:
کسى که به زبان استغفار کند اما در دلش [از گناه ]پشیمان نباشد خودش را مسخره کرده است،
کسى که از خدا بهشت بخواهد امّا در برابر سختی ها شکیبا نباشد خود را به سخره گرفته است،
کسى که خواهان موفقیت باشد امّا نکوشد خودش را به باد تمسخر گرفته است،
کسى که جویاى دوراندیشى باشد امّا احتیاط نورزد خودش را ریشخند کرده است،
کسى که از آتش دوزخ به خدا پناه برد امّا خواهش هاى دنیایى را رها نکند خود را به باد تمسخر گرفته است
و کسى که خدا را یاد کند ولى براى دیدار او نشتابد خود را ریشخند کرده است.
بحارالانوار، ج۷۸، ص۳۵۶
پایگاه کتابخانه احادیث شیعه