ایرج شهسواری مدرس دانشگاه
۱۸/۱/۱۴۰۴
تحلیل در مورد تجاوز آمریکا-صهیونیستی علیه کشور ایران عزیز
بنده نظامی نیستم و مطالعات نظامی بسیار محدودی در این خصوص دارم ولی تحلیل زیر را باتوجه به برداشت مجموعه خبرهائیکه از این شبکه‌های مجازی دریافت کردم و اینترنت را در مورد قدرت نظامی ایران و پیروزی بر تجاوز آمریکا ، صهیونیستی علیه کشور بزرگ و عزیز کرده ایران در چند محور زیر تحت عنوان :
– ظرفیت‌های بازدارندگی و دفاعی ایران
توانمندی‌های منطقه‌ای و شبکه‌ی متحدان ؛ وضعیت و راهبردهای آمریکا و اسرائیل از نگاه
تحلیل امنیتی ؛ سناریوهای احتمالی در صورت تنش بالا ، عوامل ژئوپولیتیکی و اقتصادی مؤثر بر جلوگیری از جنگ ارائه میدهم اگر نقص ویا کوتاهی در آن وجود دارد آنرا به حساب بی تخصصی بنده در این حوزه بدانید
🇮🇷 باید عرض کنم ایران طی هفته‌های گذشته ساختار دفاعی خود را بر اساس بازدارندگی نامتقارن بنا کرده است.که از آن می‌توان نکات برجسته ای زیر را برداشت کرد :
#اول تحت شبکه‌ی گسترده‌ی پدافند هوایی لایه‌به‌لایه شامل سامانه‌هایی بومی که توسط شهید تهرانی ها و شهید حاجی زاده ها طراحی و ساخته شده و به یادگار مانده اند
#دوم توان موشکی گسترده با بردهای مختلف کوتاه، متوسط و طولانی‌برد وقدرت پهپادی متنوع شامل شناسایی، انتحاری و رزمی آمادگی برای جنگ فرسایشی به‌خاطر ساختار صنعتی و نظامی توزیع‌شده
#سوم جغرافیای راهبردی که دفاع را آسان‌تر و حملهٔ خارجی را پیچیده‌تر می نمود واین ساختار به‌جای برتری هوایی یا تکنولوژیک کامل، روی افزایش هزینه‌های هر حمله‌ی خارجی تمرکز دارد؛ یعنی هدف اصلی بازداشتن دشمن متخاصم است نه شروع جنگ .
#چهارم توان منطقه‌ای و متحدانی همانند محور مقاومت، حشدالشعبی و یمن
تصور بنده با توجه به اینکه در درگیری ها شاهد بودیم این است که ایران قسمت ویا بخشی از توان بازدارندگی خود را در قالب عمق راهبردی منطقه‌ای تعریف کرده بود و همانطور که گفتم در قالب گروه‌ها و دولت‌های همسو در عراق، لبنان، سوریه، یمن و ..
#پنجم توانایی ایجاد فشار چندمحوره در صورت درگیری ظرفیت اخلال در خطوط انرژی، تجارت دریایی و تنگه‌های حساس
مدل جنگی «جنگ نیابتی و ترکیبی» که هزینه جنگ مستقیم با ایران را افزایش می‌دهدهرچند این شبکه متحد نظامی رسمی نیستند، ولی در محاسبات امنیتی آمریکا و اسرائیل وزنی بسیار بالا دارند، چون درگیری محدود را می‌تواند به درگیری منطقه‌ای چندلایه تبدیل کنند
در پایان این را هم بیان کنم که این آتش‌بس بیشتر نتیجهٔ محاسبات بازدارندگی، فشار اقتصادی، هزینه‌های سیاسی و ترس از گسترش درگیری در منطقه است. و هر دو طرف خیلی خوب می‌دانند که یک جنگ مستقیم و طولانی می‌تواند پیامدهای و نتایج غیرقابل‌پیش‌بینی برای امنیت، اقتصاد و ثبات داخلی‌شان داشته باشد. قطعا در چنین شرایطی، آتش‌بس نه به‌معنای صلح و حل اختلافات نیست بلکه بیشتر توقف تنش برای جلوگیری از خسارات بیشتر و جنگ پرهزینه است.
در نتیجه، آتش‌بس غالباً موقت، تاکتیکی و مبتنی بر جلوگیری از بدتر شدن شرایط است، نه یک توافق راهبردی بلندمدت. امیدوارم که نتایج آن با پیروزی تیم مذاکره کنندگان کشورمان ختم بخیر شود
ایرج شهسواری مدرس دانشگاه ۱۸/۱/۱۴۰۵
