در گفت و گو اختصاصی با روزنامه جهان اخبار مطرح شد؛ ورزش محلات چه سهمی از برنامه های مدیریت شهری دارد؟ مالک منتظر: مسوولان شهری باید از حق جوانان دفاع کنند

اشتراک گذاری مطلب:

لینک کوتاه مطلب:

کد خبر: 48877

تاریخ انتشار: ۱۳ اردیبهشت ، ۱۴۰۵

در گفت و گو اختصاصی با روزنامه جهان اخبار مطرح شد؛ ورزش محلات چه سهمی از برنامه های مدیریت شهری دارد؟ مالک منتظر: مسوولان شهری باید از حق جوانان دفاع کنند

یک فعال فرهنگی و ورزشی با بیان اینکه فوتبال در خوزستان خودجوش است و از کوچه و پس‌کوچه‌ها و زمین‌های خاکی محلات شروع می‌شود، گفت: خانواده‌های جنوبی فوتبال را جزیی از زندگی خود می‌دانند و بچه‌های خود را با شروع راه رفتن، با توپ آشنا می‌کنند و به جرات می‌توان گفت جوانان و نوجوانان بسیاری ساک به دوش فارغ از هر نوع خطر خود را به زمین‌های خاکی محله شان می‌رساندند و در آنجا مشغول ورزش و تفریح می‌شدند و قابلیت فنی و تکنیک یک بازیکن بزرگسال در سایر استان‌های کشور را دارند و فوتبال این خطه یکی از پراستعدادترین استان‌های ایران و آسیا محسوب می‌شود و همواره بازیکنان بسیار زیادی را تقدیم تیم‌های ملی و باشگاهی کرده است و اگر بخواهیم نگاهی معقول و عادلانه به فوتبال محلات و زمین‌های خاکی داشته باشیم، باید بگوییم که این مکان‌ها به عنوان مزرعه‌ی بزرگ و معدن تولید بازیکن، اسیر بی‌توجهی مسوولان و در مسیر نابودی گام بر می‌دارند و امروزه زمین‌های خاکی محلات یکی پس از دیگری از بین می‌رود تا تنها ‌امید بروبچه‌های علاقه‌مند به فوتبال نیز از بین برود.

مالک منتظر با اشاره به اینکه اگر فلاش‌بکی به گذشته بزنیم و به یک دهه قبل نظری بیندازیم، خواهیم دید که در لشکرآباد، رفیش آباد، شلنگ‌آباد، پردیس، گلستان، آخر آسفالت، فرهنگ شهر، کریشان سادات، ملاشیه، عین ۲ ، کوی سیاحی اهواز زمین‌های خاکی که هر روز صبح و بعدازظهر صد‌ها نوجوان و جوان را عاشقانه دعوت به دویدن به دنبال توپ می‌کرد، تبدیل به اماکن دولتی و… شده‌اند، افزود: زمین‌های آهن افشار که تنها زمین‌های ورزشی محله بزرگ کمپلو و خشایار بودند، دیگر وجود ندارند و به سالن و ساختمان تغییر هویت داده‌اند، بدون اینکه جایگزینی برای آن‌ها پیدا شود و همچنین زمین‌های ملی راه (بهزاد شهر)، سه میدون ملیراه(فلکه نخل) فاز ۳ کوی ملت، فرهنگیان، پادادشهر، کوت‌عبداله، کوت سید صالح، زرگان و… نیز به همین درد مبتلا شده و مهمتر اینکه زمین‌های ۱۶ هکتاری خاطره‌انگیز و بازیکن ساز هم از بین رفته‌اند و بروبچه‌های چهارصددستگاه، کوی نیرو، زیتون کارگری، ۲۰متری شهرداری،آل صافی، منبع آب، کوی طالقانی، کوی شهید سلطان‌منش، آسیاباد، حصیرآباد، سخریه، منطقه آجر قرمز‌ها (چهارشیر)، اهوازقدیم(عامری)، خزعلیه با یک زمین پر از چاله و چوله سر می‌کنند در حالی که سال‌های گذشته چندین زمین خوب و هموار این مجموعه همواره پذیرای جوانان پرشور این مناطق بود و همگان می‌دانند که چه فوتبالیست‌های بزرگی در این زمین‌ها تربیت شده‌اند.

این فعال ورزشی خوزستان با تاکید بر این موضوع که ورزش محلات ابعاد وسیعی دارد که به این آسانی نمی‌توان آن را ساده شمرد، اظهار کرد: باید پذیرفت ، فوتبال محلات وزمین های خاکی آن بخش مهمی از هویت واقعی فوتبال است وزمینه ساز ظهور استعداد ها وستارگان وبزرگان فوتبال بوده وباید برای ساختار سازی اصولی آن ریل گذاری هدفمند، از ظرفیت های حداکثری آن، برای تقویت فوتبال کلان استفاده کرد و زمانی که ورزش در محلات مورد توجه قرار گیرد و نوجوانان وجوانان سهمی در برنامه تربیت بدنی داشته باشند، می‌توان گواه داد که ورزش ما یکی از شاخه‌های مردمی و یکی از رکن‌های مهم خود را بازیافته است و در اینجا باید به مدیران مربوطه استان گفت که توجه به ورزش محلات فقط در اختیار گذاردن توپ و توپ و احیانا یکی- دو امکانات و تسهیلات دیگر نیست و خوشبختانه طی سال‌های اخیر، فوتبال محلات سر وسامانی بخود گرفته و اینک دارای کانون وحتی شورای ورزش محلات گردیده که تولد این کانون های مردم نهاد وتوجه مسئولین شهری واستانی را باید به فال نیک گرفت

مالک منتظر خاطر نشان ساخت: متأسفانه در این شرایط که مسوولان شهری و مربوطه باید از حق جوانان دفاع کنند، سکوت اختیار کرده‌اند و به عینه شاهد تخریب این زمین‌ها شده‌اند. حالا ما مانده‌ایم که سکوت مسوولان در قبال نابودی زمین‌های محلات. این سکوت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟ آیا مسوولان به این مسأله فکر نمی‌کنند که اگر جوانانی که به دلیل تخریب زمین‌ها و سپس انحلال تیم‌هایشان فوتبال را کنار بگذارند و به مسیر انحراف کشیده شوند، چه اتفاقی می‌افتد؟ در همین حال صراحتاً باید گفت و به مسوولان امر گوشزد می‌کنیم تعدادی از همین بازیکنان که تیم‌هایشان بعد از تخریب این زمین‌ها منحل شده‌اند به جای ادامه فوتبال در تیم‌های دیگر، این نسل جوان ممکن است به فعالیت‌های غیرسالم، تفریحات خیابانی یا محیط‌های بدون نظارت روی بیاورند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *