«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
✍️ سیدقنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
«با همکاری و هم فکری استاد دانشگاه جناب دکتر فرهاد بابلی»
«فرزندان؛ خوزستان –بهبهان»
___________________________________
*«از فردوسی تا امروز: ریشه تلخ دشمنی؛ درس‌هایی از تاریخ برای اعتماد نکردن به آمریکا و اسرائیل»*
«مقدمه»
⬅️ حکیم ابوالقاسم فردوسی قرن‌ها پیش، حقیقتی را با زبان شعر گفت که امروز در فضای امنیتی و سیاسی جهان هم روشن دیده می‌شود: بعضی دشمنی‌ها از سوءتفاهم‌های مقطعی نمی‌آیند؛ ریشه‌شان در ماهیتِ همان درخت است. امروز نیز وقتی از آمریکا و رژیم صهیونیستی حرف می‌زنیم، بیشتر از هر چیز باید به یک سؤال پاسخ داد: آیا می‌شود به دشمنی که بارها بدعهدی کرده، واقعاً اعتماد کرد؟
🖊فردوسی می‌گوید:
«درختی که تلخ است وی را سرشت / گرش برنشانی به باغ بهشت…»
یعنی اگر تلخی در سرشت باشد، با تغییر ظاهر و وعده‌های زیبا از بین نمی‌رود. دقیقاً همین الگو را می‌توان در رفتار آمریکا و اسرائیل نسبت به ایران دید. در طول دهه‌های گذشته، مسئله آنان فقط یک پرونده هسته‌ای یا یک اختلاف دیپلماتیک نبوده؛ بلکه اصلِ استقلال، قدرت منطقه‌ای، هویت دینی و ایستادگی ملت ایران هدف گرفته شده است.
⬅️ *«ایران مستقل، دشمنی پایدار؛ چرا نباید به وعده‌های آمریکا و اسرائیل دل خوش کرد؟»*
جمهوری اسلامی ایران در چهار دهه گذشته راه‌های مختلفی را آزموده است: از مسیرهای مذاکره و گفت‌وگو تا توافق‌هایی مثل برجام. اما نتیجه چه شد؟ نه فقط توقف فشارها، بلکه حتی تحریم بیشتر، تهدید بیشتر و حمایت از اقدامات خصمانه علیه مردم ایران. حتی زمانی که ایران پایبند بود، آمریکا از توافق خارج شد؛ و این یعنی مشکل از “رفتار ایران” نبود، بلکه از اصلِ “ایران مستقل و قدرتمند” بود که این روزها و شبها همه جهانیان شاهد و ناظر آن در کف خیابانهای تهران ، خوزستان و سراسرایران اسلامی هستند و میبینند که مردم ولایت مدار و شهید پرور ایران با همه مشکلات کاری ، زندگی، معیشتی و گرانفروشی عده ای سودجو و یاور دشمنان در داخل و بازی با نان و ارزاق مردم شریف از جمله احتکار و کم فروشی اجناس ضروری زندگی و بالا بردن قیمت ها دخیل هستند، باز ملت همیشه در صحنه هم مانند همه حضورشان در پیچ های حساس تاریخی ایران عزیز هستند و عرصه را بر منافقان و زورگویان جهانی بسته اند و انان را درمانده و بیچاره کرده اند.
اما در این میان برخی گمان می‌کنند اگر چهره‌ها تغییر کنند یا چند دور مذاکره انجام شود، ماهیت دشمنی عوض می‌شود. اما تجربه نشان داده سیاست‌های کلان آنان وابسته به افراد نیست. رؤسای جمهور آمریکا تغییر می‌کنند، اما تحریم، جنگ روانی، فشار اقتصادی، و پشتیبانی از اقدامات رژیم صهیونیستی ادامه پیدا می‌کند. یکی با زبان لبخند فشار می‌آورد و دیگری با تهدید؛ اما در نهایت، مسیر مشترک همان است: مهار و تضعیف ایران.
فردوسی این حقیقت را در قالبی روشن بیان می‌کند:
«به دشمن برت مهربانی مباد / که دشمن درختی است تلخ از نهاد»
پس در منطق امنیت ملی، اعتماد به دشمنی با سابقه طولانی بدعهدی و ضربه زدن، نه عقلانی است و نه قابل دفاع. مذاکره می‌تواند فقط یک ابزار تاکتیکی برای مدیریت بحران باشد، نه اینکه سرنوشت کشور به وعده‌های دشمن گره بخورد.
«نتیجه‌گیری»؛
‼️ ایران راهش را با تجربه نوشته است: هر جا کشور به توان داخلی، وحدت ملی و اقتدار تکیه کرده، دشمن عقب نشسته؛ و هر جا امیدِ “لبخند دشمن” پررنگ شده، فشارها بیشتر شده است. امروز هم باید با چشم باز دید که دشمنی آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران، یک اختلاف گذرا نیست؛ ریشه‌اش در همان «درخت تلخ» است و اگر این حقیقت را بفهمیم، نه دل می‌بازیم، نه سرنوشت را به وعده های باطل و تهی می‌سپاریم و نه دشمنان قسم خورده شرق و غرب را پر رو و حق به جانب خود میکنیم که این توهم را به مخیله ناقص خود وارد کنند که هر کاری را باید با ایران و مردم شریف ایران انجام دهند بدون اینکه کسی جرات کند به انان اعتراض کند یا مقابله به مثل از سوی قوای نیروهای مسلح سه گانه ببیند و به زحمت بیفتند چه رسد به دیدن خسارت و سگ کش شدن و به درک واصل شدن نیروهای پوشاکی یشان باشد.
۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ خوزستان_ اهواز
