«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
«فرزند؛ خوزستان –بهبهان»
________________________
«خرمشهر؛ شهر خون، شهر مقاومت، شهر آزادگی»

*مقدمه*

سوم خرداد، فقط یک روز در تقویم نیست؛
روز تولد دوباره‌ی یک شهر است، روز بازگشت غرور به خاک میهن، و روزی که نام خرمشهر برای همیشه با واژه‌هایی چون ایثار، مقاومت و پیروزی گره خورد. خرمشهر، این شهر خونین و زخمی، در روزهای سخت دفاع مقدس، جلوه‌ای شکوهمند از پایداری ملت ایران شد؛ شهری که در برابر دشمن تا دندان مسلح، قامت خم نکرد و با خون بهترین فرزندان این سرزمین، به نماد جاودانه‌ی آزادگی بدل گشت.

آزادسازی خرمشهر در سوم خرداد ۱۳۶۱، تنها یک پیروزی نظامی نبود؛ بلکه فتح قله‌ای از ایمان، وحدت، شجاعت و توکل بود. این روز، یادآور آن حقیقت بزرگ است که هرگاه ملتی با ایمان و همدلی بایستد، هیچ تجاوزی نمی‌تواند اراده‌اش را در هم بشکند.
خرمشهر پیش از آنکه به «شهر خون» معروف شود، شهری بود سرشار از زندگی، تجارت، فرهنگ و رفت‌وآمد. اما با آغاز جنگ تحمیلی، این شهر مرزی به خط مقدم ایستادگی ملت ایران تبدیل شد. دشمن بعثی گمان می‌کرد با اشغال خرمشهر می‌تواند روحیه‌ی ملت ایران را در هم بشکند و راهی برای پیشروی بیشتر بگشاید، اما غافل از آن بود که خرمشهر، هرچند در ظاهر اشغال شد، در باطن در دل مردم ایران هرگز سقوط نکرد.
در روزهای مقاومت، جوانان، رزمندگان، بسیجیان، پاسداران و مردم عادی،و ساکنان عیور عرب در شهر زیبای خرمشهر شانه‌به‌شانه ایستادند و از خاکی دفاع کردند که بوی شرف و غیرت می‌داد. کوچه‌های خرمشهر شاهد رشادت‌هایی بود که در تاریخ این سرزمین ماندگار شد؛ رشادت‌هایی که با کمترین امکانات و بیشترین ایمان رقم خورد. بسیاری از مدافعان خرمشهر با دستانی خالی، اما دلی سرشار از عشق به وطن، در برابر دشمن ایستادند و نشان دادند که قدرت حقیقی، تنها در سلاح و تجهیزات نیست، بلکه در ایمان به حق و دفاع از حقیقت است.
آزادسازی خرمشهر در عملیات بیت‌المقدس یکی از درخشان‌ترین صفحات تاریخ دفاع مقدس است. رزمندگان اسلام پس از تحمل سختی‌های بسیار، با برنامه‌ریزی، تدبیر و توکل، توانستند این شهر اشغال‌شده را از چنگال دشمن بیرون آورند. لحظه‌ی ورود نیروهای ایرانی به خرمشهر، لحظه‌ی شکوفایی امید، لحظه‌ی بازگشت عزت، و لحظه‌ای بود که اشک شوق بر چهره‌ی ملت ایران نشست.
سوم خرداد، روزی است که نشان داد خون بر شمشیر پیروز می‌شود، مقاومت از اشغال قوی‌تر است، و ملتی که برای دفاع از سرزمینش برخیزد، شکست‌ناپذیر خواهد بود. خرمشهر فقط یک شهر نیست؛ نماد یک ملت است. نماد مادرانی که چشم‌به‌راه ماندند، فرزندانی که پرپر شدند، پدرانی که صبورانه ایستادند، و مردمی که در سخت‌ترین لحظه‌ها امید را رها نکردند.
خرمشهر یادآور این واقعیت است که آزادی آسان به دست نمی‌آید. پشت هر پیروزی بزرگ، رنجی عظیم، فداکاری‌ای بی‌صدا و اشکی پنهان وجود دارد. اگر امروز از آزادسازی خرمشهر سخن می‌گوییم، در حقیقت از عظمت روح انسان‌هایی می‌گوییم که برای سربلندی وطن، از جان خود گذشتند.
در پایان؛ سوم خرداد، روزی است که تاریخ ایران با افتخار آن را در حافظه‌ی خود ثبت کرده است؛ روزی که خرمشهر از زخم اشغال رها شد و دوباره به آغوش میهن بازگشت. این روز، تنها یادآور یک پیروزی نظامی نیست، بلکه سرود جاودانه‌ی ایمان، فداکاری و وحدت ملت ایران است.
خرمشهر آزاد شد تا به ما بیاموزد که هیچ قدرتی بالاتر از اراده‌ی یک ملت مؤمن و مقاوم نیست. خرمشهر آزاد شد تا بگوید خون شهیدان بی‌ثمر نمانده است وسروده زیبای محمد نبودی ببینی شهر آزاد گشت، در سرتاسر کشور ایران اسلام طنین انداز شود. خرمشهر آزاد شد تا چراغ امید در دل نسل‌های آینده روشن بماند. و خرمشهر آزاد شد تا هر سال، سوم خرداد، ما را به یاد عظمت مردانی بیندازد که با جان خود، شرف این سرزمین را پاس داشتند باید همه به احترام روح بزرگ آنان کلاه از سر بردارند و در مقابل شان تا کمر تعظیم کنند.
درود بر خرمشهر، شهر خون، شهر مقاومت، شهر آزادگی؛
درود بر شهیدان سرافراز، جانبازان صبور، و رزمندگان دلیر دفاع مقدس؛ و سلام بر سوم خرداد، روزی که غرور ایران دوباره شکفت.

۳ خرداد ۱۴۰۵ خوزستان _خرمشهر