نویسنده: عبدالحسین کلانتری پور
در روزهایی که بحث توافقنامه با آمریکا بر سر زبانها افتاده، ضروری است که با چشمی باز و قلبی آگاه به تحلیل ابعاد پنهان این موضوع بپردازیم. ۳. مفاد این توافقنامه هنوز بهدرستی مشخص نیست و ابهامات زیادی در آن وجود دارد. ۴. اما پیش از هر چیز، ما با یک اصل تاریخی روبرو هستیم: تجربهی تلخ مذاکره با آمریکا. ۵. آمریکاییها بارها امتحان خود را پس دادهاند؛ آزمایشهایی که همیشه با خطا همراه بوده است. ۶. حداقل دوبار پس از مذاکرات، شاهد بمباران ایران بودیم. ۷. همین اخیراً نیز دوباره اقدامات خصمانهای علیه کشور ما صورت گرفته است. ۸. حال چگونه میتوان با دستی که یا گلوله یا شمشیر در آستین دارد، به توافق اعتماد کرد؟ ۹. اعتماد به این توافقنامه برای عزیزان بسیار بعید، بلکه غیرممکن به نظر میرسد.
فصل اول: برگ برندهی تنگه هرمز
۱۰. هستهی اصلی همهی این مسائل، بحث «تنگه هرمز» است. ۱۱. اگر این تنگه آزاد شود و راه بیفتد، ما برگ برندهی خود را از دست دادهایم. ۱۲. هیچ تضمینی وجود ندارد که آمریکا مجدداً به ما حمله نکند. ۱۳. آقای ترامپ (و امثال او) شخصیتی بدون تعادل اخلاقی، بدون انسانیت، بدون شرافت و پایبند به هیچ قانون بینالمللی نیستند. ۱۴. توافق فعلی به دلیل شرایط تحمیلی و زیرباررفتن تیم مذاکرهکننده، میتواند یک ترفند و شگرد باشد. ۱۵. باید دید دقیقاً چه مفادی در این توافق گنجانده شده است؛ این موضوع بسیار مهم است. ۱۶. قطعاً نتیجهی نهایی باید به نفع ایران و گرفتن حق مسلم ملت ایران باشد.
فصل دوم: نقش تضمینهای بینالمللی
۱۷. کشورهای دیگر نظیر پاکستان، مصر، عربستان و کل جامعهی جهانی باید ورود کنند. ۱۸. سازمان ملل متحد باید تضمینهای محکمی بدهد. ۱۹. آنها باید مانند شهودی بر شهادتنامه، پای تعهد آمریکا امضا بزنند. ۲۰. تنگه هرمز دیگر به گذشتهی خود برنمیگردد و نباید هم برگردد. ۲۱. اما واقعیت این است که اهرم فشار ایران بر آمریکا، منطقه و اقتصاد جهانی، همین تنگه هرمز است. ۲۲. (تنگه باب المندب هم تحت کنترل یمن است، اما تمرکز اصلی ما بر هرمز است). ۲۳. باید «گام به گام» پیش برویم، بدین معنا که تنگهها را در اختیار داشته باشیم. ۲۴. اگر درخواستهای ما عملی و ثمربخش بود، آنگاه میتوانیم تجدیدنظر کنیم. ۲۵. میدان، کف میدان و مردم هستند؛ نیروهای مسلح همیشه باید آماده باشند. ۲۶. هیچ اعتمادی و هیچ تضمینی وجود ندارد. ۲۷. تجربه را نباید دوباره تجربه کرد و ما متأسفانه چندین بار این تجربهی تلخ را داشتهایم. ۲۸. دولتمردان و دیپلماتهای ما باید با دقت و ظرافت، پای خود را در جای محکمی بگذارند.
فصل سوم: دشمنی همیشگی آمریکا و اسرائیل
۲۹. قطعاً آمریکا و اسرائیل هیچ وقت دست از آزار ما برنمیدارند. ۳۰. این کمال سادهلوحی است که فکر کنیم آنها با ما دوست هستند. ۳۱. آنها گرگهایی هستند که دل به در میکنند. ۳۲. آنها دشمن ما هستند و هیچ وقت خیر ما را نخواهند خواست. ۳۳. هر جا بتوانند ضربه میزنند و شیطنت خود را انجام میدهند. ۳۴. الان در بحث تحریمها، آیا واقعاً تحریمها را برمیدارند؟ به هیچ وجه. ۳۵. حداکثر یک رفع تعلیق نمایشی انجام میدهند. ۳۶. باید پولهای بلوکهشده برگردد و حق حقوقی ما در منطقه شناخته شود. ۳۷. ترور شخصیتهایی مثل امام شهدا، فرماندهان، مسئولین و دانشمندان ما هیچ وقت از حافظهی ملت پاک نخواهد شد. ۳۸. این ضربهها هرگز تبرئه نمیشود.
فصل چهارم: عزت، اقتدار و مردم
۳۹. عزت، اقتدار و سربلندی افتخار ماست. ۴۰. مردم ما صبور، مسلمان و خداجو هستند. ۴۱. باید روحیهی انقلابی خود را قویتر کنیم. ۴۲. هرگز فراموش نکنیم که اینها به ما ضربه زدهاند و اگر بتوانند، باز هم خواهند زد. ۴۳. توافق باید به نفع ما باشد و به گونهای که دیگر هیچ وقت به ما حمله نکنند. ۴۴. اما باز هم هیچ اعتمادی وجود ندارد، مگر با یک تضمین بینالمللی محکم. ۴۵. فرض کنیم «ترامپ دیوانه» به درک واصل شود، اما نسل بعدی همین راه را ادامه میدهد. ۴۶. جمهوری اسلامی ایران برای آنها یک هدف بزرگ و یک دشمن همیشگی است. ۴۷. این دشمنی تا آخر ادامه دارد. ۴۸. مردم انتظار دارند که مسئولین در میانشان باشند و فریب سرکلاهگذاری دشمن را نخورند.
فصل پنجم: مراسم تشییع، فرصتی استثنایی
۴۹. حضرت امام خمینی (ره) فرمودند مذاکرهکنندگان خوشبیّن نبودند. ۵۰. ما در بحث مذاکرات متأسفانه ضربه خوردیم و نباید اجازه تکرار آن را بدهیم. ۵۱. حضور چند ده میلیون نفری مردم در مراسم تشییع شهدای مقاومت در تهران، مشهد، قم و شهرستانها، پیام بسیار مهمی داشت. ۵۲. این مراسم، انشاءالله موجب یأس و استیصال دشمن شد. ۵۳. ما باید از این مراسم باشکوه از لحاظ سیاسی، امنیتی، معنوی و وحدتآفرین، حداکثر بهرهبرداری را بکنیم. ۵۴. اجتماع عظیم مردم، نماد یکپارچگی ملی است.
فصل ششم: کشورهای منطقه و نقش خیانتآمیز آنها
۵۵. منطقهی عربی و غرب آسیا نباید پایگاه آمریکا برای ضربه زدن به ما باشد. ۵۶. آمریکا با کمک کشورهایی که متأسفانه مانند «مشتی گله گاو» هستند، به ما حمله میکند. ۵۷. آنها فکر میکردند با حضور آمریکا، امنیتشان تأمین میشود. ۵۸. الحمدالله این تصور تا حدودی برطرف شده است. ۵۹. ایران با قدرت موشکی خود باید به آنها بفهماند که اگر کشورشان را در اختیار آمریکا بگذارند، دیگر تعارفی نخواهد کرد. ۶۰. برخوردهای بسیار محکمتری در انتظار آنها خواهد بود. ۶۱. سپاه پاسداران و ارتش قهرمان ما باید تا آخر در صحنه باشند و هستند. ۶۲. انشاءالله روز به روز حمایت و تقویت شوند، از نظر نظامی، حقوقی، مالی و هر جهت دیگر. ۶۳. ایران باید روز به روز قدرتمندتر بشود و خواهد شد.
فصل هفتم: تهدیدات آینده و فتنههای ترکیبی
۶۴. بدون شک، گروهکهای تروریستی چه در عراق و چه در برخی کشورهای منطقه، در آینده بروز خواهند کرد. ۶۵. هدف آنها چیست؟ ترور، ایجاد ناامنی، اغتشاش و بلوا برای نظام. ۶۶. این جریان مانند گذشته بوده و در آینده هم خواهد بود. ۶۷. نکتهی دیگر وضعیت معیشت و اقتصاد مردم است. ۶۸. اوضاع معیشتی نباید به گونهای باشد که بهانه به دست دشمن بدهد. ۶۹. رسانههای دشمن هیچ وقت بیکار نمیشوند و مدام فتنه طراحی میکنند. ۷۰. این فتنهها بسیار خطرناک است و باید هوشیار بود. ۷۱. تجربه نشان داده که به بهانهی گرانی، تورم و بیکاری، دوباره ضربه میزنند. ۷۲. جنگ هزینهبر است؛ موشکها، نیروها، تجهیزات و خسارات وارده به اموال عمومی و خانهها.
فصل هشتم: هزینه جنگ و سرمایهگذاری برای سازندگی
۷۳. شهرداری تهران باید برای اسکان آسیبدیدگان هزینه کند. ۷۴. وقتی ماجرای ترور و حمله تمام شود، هزینههایی که به ما تحمیل شد باید در جهت سازندگی کشور هزینه شود. ۷۵. تورم و بیکاری مشکلات جدی هستند. ۷۶. دولت نباید شعار زبانی بدهد و کمپاری کند. ۷۷. دولت باید واقعاً کار کند. ۷۸. هر ریالی که برای دفاع هزینه میکنیم، باید همزمان برای رفاه مردم نیز سرمایهگذاری کنیم. ۷۹. دولت و مردم با هم باید این مسیر را مدیریت کنند. ۸۰. در غیر این صورت، دشمن از شکاف بین حاکمیت و مردم سوءاستفاده خواهد کرد.
فصل نهم: ضرورت هوشیاری دائمی
۸۱. آمریکا با چراغ سبز کشورهای منطقه به ما حمله میکند. ۸۲. ما در دیپلماسی خود باید اقتدار موشکی را به رخ بکشیم. ۸۳. نباید اجازه دهیم پایگاههای نظامی آمریکا در همسایگی ما شکل بگیرد. ۸۴. ایران تنها کشوری است که با عزت در برابر زورگویی ایستاده است. ۸۵. دوستان ما در جبهه مقاومت، خط مقدم دفاع از آرمانهای ما هستند. ۸۶. تجاوز به ایران، خط قرمز همهی مسلمانان جهان است. ۸۷. ما باید از لحاظ حقوقی نیز مواضع خود را در مجامع بینالمللی تثبیت کنیم. ۸۸. وعدههای آمریکاییها هرگز عملی نشده است. ۸۹. اگر توافقی هم صورت میگیرد، باید اجرای آن پلکانی و مبتنی بر اقدام متقابل باشد.
فصل دهم: جمعبندی و نتیجهگیری
۹۰. جمهوری اسلامی ایران با اتکا به مردم و رهبری، از هر توافقی که عزت ملی را خدشهدار کند، عبور میکند. ۹۱. تنگه هرمز نه تنها یک گذرگاه، بلکه خط قرمز استراتژیک ماست. ۹۲. اعتماد به آمریکا خطایی تاریخی و تکرار تجربهی تلخ برجام و قبل از آن است. ۹۳. دشمنان ما تنها زبان زور و قدرت را میفهمند. ۹۴. ما باید از هر فرصتی برای تقویت بنیه دفاعی و اقتصادی خود استفاده کنیم. ۹۵. تشییع شهدا نشان داد که مردم پشت نظام هستند. ۹۶. مسئولان به مردم بدهکارند که مشکلات معیشتی را حل کنند. ۹۷. حل مشکلات داخلی، بزرگترین مانع در برابر فتنههای خارجی است. ۹۸. امروز بیش از هر زمان دیگری به «وحدت ملی» و «اقتصاد مقاومتی» نیاز داریم. ۹۹. ما خوشبین نیستیم، اما ناامید هم نیستیم؛ ما واقعبین، هوشیار و آمادهی هر سناریویی هستیم. ۱۰۰. انشاءالله با هوشیاری مردم و ایستادگی مسئولان، توافقی که صورت میگیرد، توافقی شرافتمندانه و تضمینشده باشد که آمریکا دیگر جرأت کوچکترین تعرضی به ایران عزیز را نداشته باشد. والسلام.