هوشنگ نوبخت
در حالی که تنور داغ فوتبال متوجه جام جهانی و معادلات صعود تیم ملی ایران به دور بعد است، یک بازی داخلی هم در سکوت خبری برگزار شد.
بعد از مدت ها که فوتبال داخلی مان به دلیل اتفاقات اخیر به تعطیلی کشانده شد و وضعیت لیگ برتر و به تناسب آن دیگر لیگ ها بلاتکلیف ماند، فدراسیون فوتبال در یک چالش بزرگ برای معرفی قهرمان و سپس انتخاب نمایندگان ایران در باشگاه های آسیا قرار گرفت.
این مقدمه بهانه ای بود برای پرداختن به یک موضوع که کمتر کسی بدان پرداخته است و آن، نقش حامی یا اسپانسرها در نتایج و شکل گیری فوتبال امروز است.
پدیده ای سمی که رد آن را به وضوح در جام جهانی هم شاهد هستیم.
در لیگ خودمان و طبق روال فوتبالی، تیم صدر جدول باید قهرمان این فصل معرفی و تیم های بعد هم به ترتیب به لیگ نخبگان و باشگاه های آسیا معرفی می شدند اما وجود بانک شهر به عنوان اسپانسر و حامی باشگاه پرسپولیس باعث شد که تیم ششم جدول هم مدعی حضور در لیگ آسیا شود. اتفاقی نادر که با صد ترفند فوتبالی و غیر فوتبالی محقق شد و این برند به هر شکل ممکن خود را به پلی آف کشاند تا بتواند با یک یا دو بازی نسبتا راحت خود را به آسیا تحمیل کند اما بازیکنان چادرملو که حتی برای حضور در این بازی مهم هم آمادگی و اطلاع رسانی لازم را نداشتند، توانستند با قدرت فوتبال بر یک ابرقدرت مالی چیره شوند و حق شان را از فوتبال بگیرند.
بی شک، حضور و قدرت اقتصاد در فوتبال را نمی شود منکر شد اما هر گاه بیش از حد خود را وارد حریم یک پدیده، ورزش یا ساختار نمائیم، نتیجه معکوس خواهد داد و طبیعت آن رویداد، آن را پس خواهد زد مانند حکایت چالش برانگیز میزبانی ناشایست آمریکا از جام جهانی یا همین بازی داخلی خودمان که تیم مظلوم چادرملو توانست با اتکا به قانون فوتبال بر تمام معادلات و معامله های چند وقت اخیر چیره شود تا دست یک اسپانسر از عرض اندام در میادین بین المللی این ورزش که به هر قیمتی در حال رخ دادن بود، کوتاه و ثابت شود که قدرت ذات پاک فوتبال بر همه قدرت ها خواهد چربید، اگر بگذارند.
