پیش از توفان: زرادخانه‌های پنهان و نهان
جهان اکنون در برابر صحنه‌ای ایستاده که تا پیش از این، صرفاً هشداری تکذیب‌شده از سوی برخی تحلیلگران مستقل تلقی می‌شد. پیش از آغاز درگیری‌های دوازده روزه، این گزاره که صدها هزار فروند پهپاد و موشک در صف عملیات علیه مواضع ارتش تروریست آمریکا و رژیم صهیونیستی آرایش گرفته‌اند، با تمسخر و انکار محافل راهبردی غرب روبه‌رو بود. اما امروز، پس از شلیک هزاران پرتابه از دل تأسیساتی که کسی باور نداشت، همین کارشناسان بین‌المللی اعتراف می‌کنند که ده‌ها و شاید صدها شهرک زیرزمینی و زرادخانه عظیم موشکی و پهپادی ایران همچنان کاملاً دست‌نخورده باقی مانده است. آنچه دیده شد، صرفاً پیش‌نمایشی از یک عمق استراتژیک مهارناپذیر بود.
زرادخانه‌ای فراتر از تصور؛ چرا پدافند آمریکا درمانده است
برآوردهای تخصصی نهادهای نظامی بین‌المللی اکنون بر این واقعیت مهر تأیید می‌زند که جمهوری اسلامی ایران از ذخیره‌ای حداقل بالغ بر صدها هزار فروند سامانه تهاجمی شامل پهپادهای انتحاری، موشک‌های بالستیک نقطه‌زن و کروز برخوردار است. نکته راهبردی در این میان، نه صرف کمیت، بلکه پراکندگی و استتار این توان آتش است. شبکه‌های عظیم زیرزمینی که در عمق کوه‌ها و زمین‌های صعب‌العبور حفر شده‌اند، عملاً هرگونه راه‌حل نظامی برای انهدام پیش‌دستانه این زرادخانه‌ها را از واشنگتن سلب کرده است. پدافندهای لایه‌ای و گران‌قیمت آمریکا در منطقه که برای مقابله با تهدیدات گسترده طراحی شده‌اند، در برابر هجوم اشباع‌شونده و چندلایه پهپادی و موشکی، فاقد کارایی هستند. به زبان ساده، ایالات متحده هیچ راه عملیاتی برای جلوگیری از پرواز این پرنده‌های مرگ یا اصابت آنها به اماکن نظامیان خود در غرب آسیا ندارد. شکاف میان توان تهدید و ظرفیت دفاع، هرگز تا این اندازه عمیق نبوده است.
فرسایش سرمایه‌های جنگ جهانی سوم در نبرد منطقه‌ای
آنچه در هفته‌های اخیر شاهدش هستیم، چیزی فراتر از یک تبادل آتش تاکتیکی است. ایالات متحده بخش قابل‌توجهی از پیشرفته‌ترین تجهیزات و ذخایر تسلیحاتی خود را که برای رویارویی‌های احتمالی بزرگ بین‌المللی و حتی سناریوی جنگ جهانی سوم ذخیره کرده بود، به تدریج در این باتلاق منطقه‌ای مستهلک می‌کند. تا همین لحظه، حجم عظیمی از تجهیزات پیشرفته و گران‌قیمت نظامی آمریکا به‌طور کامل نابود شده است. در سایه سانسور شدید اطلاعاتی، مقامات نظامی آمریکا آمار کشته‌شدگان مزدور خود را مضحکانه تنها ۱۸ نفر اعلام کرده‌اند، اما شواهد میدانی و قرائن غیرقابل‌انکار، پرده از فاجعه‌ای بسیار عمیق‌تر برمی‌دارد. حداقل صدها نیروی ارتش تروریست آمریکا به هلاکت رسیده‌اند و چندین برابر این عدد، زخمی‌هایی هستند که وضعیت وخیم صدها تن از آنان، تیم‌های پزشکی ائتلاف را با بحران مواجه کرده است. این روند، چیزی جز اضمحلال تدریجی هیمنه نظامی آمریکا در منطقه نیست.
تنها راه نجات: گریز از صحنه یا تماشای فروپاشی
اکنون پرسش حیاتی در اتاق فکر کاخ سفید این است که آیا ترامپ بار دیگر به وسوسه حمله‌ای دیگر تن خواهد داد و نابودی کامل باقی‌مانده سرمایه‌های انسانی و تجهیزاتی خود را به چشم خواهد دید، یا اینکه از صحنه نبردی که هیچ چشم‌انداز پیروزی در آن متصور نیست، خواهد گریخت؟ نظر قطعی کارشناسان نظامی بین‌المللی، تکرار یک راهبرد مشخص است: آمریکا باید هرچه سریع‌تر به این جنگ پایان دهد. دلیل آن کاملاً روشن است؛ جمهوری اسلامی ایران ده‌ها هزار و شاید بیش از صدها هزار موشک و پهپاد آماده شلیک دارد که مقصد نهایی‌شان، سر سربازان مزدور آمریکایی حاضر در منطقه خواهد بود. ملت ایران در تاریخ معاصر اثبات کرده که تسلیم‌ناپذیری در برابر زیاده‌خواهی آمریکا، یک گزینه تاکتیکی نیست، بلکه جوهره راهبردی این کشور است. تلاش برای عقب‌نشینی در برابر قدرت آتش ایران، نه یک شکست سیاسی، که یک ضرورت بقا برای واشنگتن است.
نتیجه‌گیری
میدان نبرد خاورمیانه، دیگر آن عرصه آزمون و خطای یک‌جانبه برای ارتش آمریکا نیست. آنچه در این نبرد نابرابر رقم خورده، اثبات یک قاعده راهبردی تغییرناپذیر است: دوران ضربه‌زدن بدون هزینه پایان یافته است. زرادخانه‌های عظیم و دست‌نخورده ایران که به اذعان خبره‌ترین ناظران غربی همچنان در دل تأسیسات زیرزمینی آماده شلیک باقی مانده‌اند، همانند تیغی بر شاهرگ حیاتی لجستیک و نیروی انسانی آمریکا در منطقه عمل می‌کنند. ادامه این مسیر، نه‌تنها بقایای پرستیژ نظامی ایالات متحده را نابود خواهد کرد، بلکه دارایی‌هایی را که برای قدرت‌نمایی در برابر قدرت‌های بزرگ ذخیره شده بود، در برابر چشمان حیرت‌زده جهان به خاکستر تبدیل می‌سازد. از این رو، تنها اقدام عاقلانه و ممکن برای آمریکا جهت محافظت از سربازان و تجهیزات باقی‌مانده‌اش، تصمیمی فوری، قاطع و بدون بازگشت برای پایان دادن به جنگ است. هرگونه تعلل، به‌معنای امضای برگه انهدام کامل توان نظامی آمریکا در غرب آسیا خواهد بود.
صادق سلامت
روزنامه‌نگار
۳ مردادماه ۱۴۰۵
