ساعت ۱۰ صبح اول شهریور، روابط عمومی آبفا شوشتر اطلاعیه داد: «قطع و افت فشار آب در منطقه دروازه و صاحب‌الزمان. این خبر در شرایطی منتشر شد که عملیات تعمیر شکستگی در محله شهید فخاریان پس از ۲۰ ساعت به پایان رسیده بود. اما پایان یک عملیات، آغاز اطلاعیه بعدی است؛ چرخه‌ای که مردم شوشتر در گرمای ۵۰ درجه، آن را از بر شده‌اند. دیروز هواشناسی اعلام کرد شوش با ۴۹.۷ درجه، گرمترین نقطه کشور بود. در چنین شرایطی، قطع آب دیگر یک ناراحتی نیست؛ مسئله‌ای برای بقاست.
روابط عمومی آبفا با اطلاعیه‌های مکرر و دیرهنگام که اغلب تنها در فضای مجازی منتشر می‌شود نه تنها کمکی به مدیریت بحران نمی‌کند، بلکه بسیاری از خانواده‌ها که از قطعی‌های پیاپی و شکستگی‌های لوله بی‌خبرند، ناگهان با خشکی شیر آب روبه‌رو می‌شوند. گاه تنها یک ساعت پیش از قطعی، خبر در کانال‌های مجازی اعلام می شود؛ حال آنکه بسیاری از خانوارها حتی یک تانکر کوچک برای ذخیره آب ندارند و در این گرمای سوزان، با دستانی خالی و قلبی لرزان، منتظر فرا رسیدن ساعات قطعی می‌مانند.
در این میان، جای دارد از تلاش‌های شبانه‌روزی کارگران خدوم آبفا که در گرمای طاقت‌فرسای ۵۰ درجه و سرمای زمستان، با بیل، کلنگ و ماشین‌آلات سنگین، بی‌وقفه پای کار تعمیرات هستند، صمیمانه قدردانی کنیم. اما این زحمات، وقتی با قطعی‌های مکرر آب همراه می‌شود، به کارگری که پس از ساعتها کار در گرما، برای استحمام به خانه می‌رود اما آبی در لوله‌ها نیست، تنها لباس کثیف مکانیکی را عوض می‌کند و بوی عرق بر تنش باقی می‌ماند و این، دور باطلی از رنج مضاعف است که نه شأن کارگر را حفظ می‌کند و نه پاسخی به نیاز اولیه او دارد.
یک کارشناس ارشد آبفا در گفت‌وگو با خبرنگار ماتأکید کرد: بخش قابل‌توجهی از لوله‌های آب و فاضلاب شوشتر، قدمتی بیش از چهار دهه دارند و فرسودگی آن‌ها به حدی رسیده که هر تعمیر نقطه‌ای، تنها وصله‌ای بر تن شبکه‌ای ازهم‌گسسته است. مردم در تمام مناطق شهر و روستاهای همجوار، سال‌هاست با شکستگی‌های مکرر دست‌وپنجه نرم می‌کنند و دیگر وصله و پینه، جوابگوی این بحران نیست.
متأسفانه پس از اتمام هر تعمیر، کارگران با نصب یک روبان زرد، محل حفاری را رها می‌کنند اما شهرداری نسبت به آسفالت اصولی و به‌موقع آن نقطه هیچ اقدامی انجام نمی‌دهد. هفته‌ها گردوخاک و آلودگی، مهمان ناخوانده عابران و اصناف آن منطقه می‌شود و در موارد نادری که آسفالت می‌شود، به دلیل نبود زیرسازی استاندارد، دوباره نشست می‌کند و معضلی تازه می‌آفریند.
به جای حفاری‌های مکرر و اطلاعیه‌های اضطراری، نیاز به یک برنامه جامع نوسازی زیرساخت‌ها با بودجه مشخص و زمان‌بندی معین داریم که متأسفانه تا امروز تدوین نشده است. اضافه شدن قطعی آب به ناترازی برق، معیشت مردم را به چالشی فراتر از تحمل تبدیل کرده است.
از استاندار محترم خوزستان، معاونت عمرانی و جناب آقای افشین حاتمی مدیرعامل آبفا استان، درخواست می‌شود با تشکیل جلسه‌ای فوق‌العاده در فرمانداری شوشتر، این معضل را یک بار برای همیشه، اصولی و زیرساختی، در دستور کار قرار دهند. نه در حد بازدید نمادین، بلکه با ضرب‌الاجل مشخص، اخذ بودجه ملی و اعتبارات مستقل و آغاز نوسازی شبکه در بحرانی‌ترین نقاط شهرستان. حضور نماینده مردم در مجلس و اعضای شورای شهر به عنوان ناظر مردمی، تضمین‌کننده اجرای مصوبات خواهد بود.
شوشتر با مردمانی صبور، شایسته این روزهای پررنج نیست. وقتی شهروندان در گرمای ۵۰ درجه، نه آب دارند و نه برق، پرسش اینجاست: وعده‌های گذشته چه شد و چه تضمینی برای عمل به وعده‌های امروز هست؟ اطلاعیه‌های اضطراری، استرس مضاعفی بر خانواده‌ها تحمیل می‌کند. این بار، مردم چشم به راه یک تصمیم عملی هستند، نه پیامک‌های دیرهنگام و وعده‌های سرخرمن.
🖋عبدالحمید گل‌افشان
