شبهای گرم خوزستان، پارک جزیره شوشتر را به پناهگاهی امن برای خانوادهها تبدیل کرده بود؛ اما سازمان برق بهعلت بدهی پیمانکار، برق این مجموعه را قطع کرد و تاریکی مطلق، فضای پارک را به محلی برای دلنگرانی تبدیل نمود. نبود نظارت، فرسودگی آلاچیقها، عدم حضور نیروهای امنیتی و انتظامی، و بیتوجهی به نظافت، بر عمق این بحران افزوده است. شوشتر با بیش از ۱۴ اثر ثبتشده در یونسکو، نیازمند مدیریتی کاربلد، توانمند و دلسوز است تا این تفرجگاه را به جایگاه واقعی بازگرداند.
دادستان عمومی و انقلاب شوشتر با ورود بهموقع، طی دستوری ۱۰ روزه، دستگاههای متولی را به ساماندهی وضعیت عمرانی، خدماتی و تأمین امنیت پارک موظف کرد و پارک برای انجام عملیات بازسازی مسدود شد؛ مسدودشدنی که با اطلاعیه ۵ روزه روابطعمومی شهرداری آغاز اما اکنون به ۱۸ روز کشیده شده و همچنان پابرجاست. ورودیهای ۴۰ هزار تومانی که از هر خودرو دریافت میشود، هیچگاه در نظافت یا امنیت هزینه نشده و سرنوشت آن مبهم مانده است.
شهرداری در جوابیه رسمی اعلام کرد که پارک تا ۲۸ مرداد در اختیار شرکت آب منطقهای شمال بوده و شهرداری اختیار قانونی برای اقدام نداشته؛ هرچند این پاسخ نمیتواند توجیهگر تعطیلی ۱۸ روزه باشد. این تأخیر نشاندهندهٔ سرگردانی مدیریتی، نبود هماهنگی و بیبرنامگی دستگاههای اجرایی است. تجربه سالهای اخیر ثابت کرده که برطرف کردن سریع بحرانهایی از این دست، از توان مدیران غیربومی و غیردلسوز برنمیآید؛ چهبسا حضور آنها در برخی موارد، خود به عاملی برای تضعیف زیرساختها تبدیل شده است.
با توجه به تداوم بحران، از استاندار خوزستان، معاون عمرانی استانداری و مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان بهعنوان متولیان اصلی گردشگری، عاجزانه درخواست میشود هرچه سریعتر با اعزام بازرسان و کارشناسان به شوشتر، نسبت به بررسی میدانی و انجام اقدامات عاجل برای نظارت، ساماندهی و مرمت پارک دستور فرمایند. ورود جدی و بیدریغ این سه مسئول ارشد، میتواند از تضعیف صنعت گردشگری و اقتصاد شهرستان جلوگیری کند و زمینهای فراهم آورد تا شهروندان و گردشگران بدون نیاز به هزینههای رفتوآمد و سفر به دزفول، بتوانند از این تفرجگاه استفاده کنند. مدیران شهری نیز باید با تأمین اعتبار فوری برای مرمت آلاچیقها، نصب دوربینهای نظارتی، استقرار نیروهای انتظامی و ساماندهی نظافت، امنیت و آرامش را به خانوادهها بازگردانند.
به باور نویسنده، هرچند برق پارک در روزهای اخیر وصل شده، اما این اقدام بهتنهایی بحران را پایان نمیدهد؛ چراکه ریشهٔ مشکلات یعنی بدهیهای معوق، فرسودگی زیرساختها، نبود نظارت مستمر و بلاتکلیفی درآمدهای ورودی، همچنان پابرجاست. شفافسازی درآمدها، برخورد قاطع با ترکفعل و پاسخگویی مدیران ناکارآمد، از تداوم این بیسامانی جلوگیری میکند. برنامهریزی بلندمدت با بهرهگیری از مدیران بومی کاربلد و دلسوز، تنها راه نجات این شهر تاریخی است.
پارک جزیره امروز به نمادی از بیتوجهی بدل شده؛ آیا باید منتظر حادثهای ناگوار باشیم؟ مردم شوشتر چشم انتظار اقدام عملی مسئولان ارشد استان هستند تا با ورود قاطع، این تفرجگاه را به جایگاه واقعی خود بازگردانند و پاسخی درخور به شهروندانی دهند که حقشان آرامش و امنیت است؛ نه تاریکی و تعطیلی.
🖋 عبدالحمید گلافشان
