قدرت میدانی و بازدارندگی؛ تحلیل شکار زیردریایی بدون سرنشین آمریکا توسط نیروی دریایی سپاه

اشتراک گذاری مطلب:

لینک کوتاه مطلب:

کد خبر: 51677

تاریخ انتشار: ۱۹ شهریور ، ۱۴۰۵

 قدرت میدانی و بازدارندگی؛ تحلیل شکار زیردریایی بدون سرنشین آمریکا توسط نیروی دریایی سپاه

به قلم: عبدالحسین کلانتری پور

مقدمه

بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین. آنچه در روزهای اخیر در آب‌های نیلگون خلیج فارس و تنگه راهبردی هرمز رقم خورد، بی‌گمان یکی از درخشان‌ترین برگ‌های کارنامه دفاعی جمهوری اسلامی ایران است؛ شکار یک زیردریایی بدون سرنشین پیشرفته و پیچیده آمریکایی به دست توانمند نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. این موفقیت بزرگ را باید به محضر فرماندهی معظم کل قوا، رهبر فرزانه انقلاب، حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای، و به همه نیروهای مسلح و ملت شریف ایران تبریک و تهنیت گفت.

شکار یک شکارچی

زیردریایی بدون سرنشین، آن هم از نوع پیچیده و پیشرفته‌ای که به گفته کارشناسان، ساختار و مأموریت‌هایش عمدتاً در چارچوب راهبردهای نیروی دریایی آمریکا تعریف می‌شود، ابزاری راهبردی برای جمع‌آوری اطلاعات، شناسایی، رهگیری و حتی اجرای مأموریت‌های تهاجمی در آب‌های منطقه‌ای است. اینکه چنین شناوری توسط نیروی دریایی سپاه شناسایی، شکار و مصادره می‌شود، صرفاً یک عملیات تاکتیکی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از برتری اطلاعاتی، توان رزمی و اشراف میدانی نیروهای مسلح ایران بر یکی از پیشرفته‌ترین ارتش‌های جهان است.

تلاش آمریکا برای کوچک‌نمایی موفقیت ایران

دشمن، به‌ویژه آمریکا، از همان نخستین ساعات انتشار این خبر، کوشید اهمیت آن را کم‌رنگ جلوه دهد. این رفتار، نه تازگی دارد و نه غیرمنتظره است. وقتی قدرتی بزرگ در میدان شکست می‌خورد، نخستین واکنشش انکار، سپس کوچک‌نمایی و در نهایت سکوت است. آمریکایی‌ها می‌گویند این سیستم فلان قابلیت را نداشت و فلان ویژگی را کم داشت؛ اما پرسش بنیادین این است: اگر این تجهیزات بی‌اهمیت و کم‌ارزش بود، چرا در آب‌های حساس منطقه حضور داشت؟ چرا مأموریت‌های اطلاعاتی و شناسایی انجام می‌داد؟ و چرا اکنون که به دست نیروهای ایرانی افتاده، چنین سکوتی بر فضای رسانه‌ای‌شان حاکم شده است؟

پاسخ روشن است: این یک موفقیت بزرگ، یک حرکت انقلابی و یک دستاورد راهبردی است که به تعبیر درست، رزق و لطف الهی بود که نصیب ملت ایران شد. این پیروزی، آبروی نظامی آمریکا را که پیش‌تر نیز در موارد متعدد زیر سؤال رفته بود، بیش از پیش خدشه‌دار کرد و آنان را در موضع ضعف و انفعال قرار داد.

اقتدار ایران در تنگه هرمز

امروز جمهوری اسلامی ایران در تنگه هرمز و آب‌های پیرامون آن، حاکمیت خود را روزبه‌روز بیشتر اعمال می‌کند. این اقتدار، حاصل سال‌ها مجاهدت، خودباوری و اتکا به توان داخلی است. ایران با صراحت اعلام کرده که در برابر هر تجاوزی، پاسخ متناسب و کوبنده خواهد داد. منطق بازدارندگی ایران روشن است: اگر دشمن یک قدم خطا کند، ده قدم پاسخ می‌گیرد. اهداف دشمن، چه ثابت مانند پایگاه‌ها و چه متحرک مانند شناورها، همه در تیررس توان دفاعی ایران قرار دارند و این واقعیت، معادلات قدرت در منطقه را تغییر داده است.

میدان و خیابان؛ پیوند ناگسستنی

نکته مهمی که نباید از آن غافل شد، پیوند میان میدان نبرد و حضور مردمی است. نیروهای نظامی و انتظامی هرگاه پشتوانه مردمی داشته باشند، موفقیت‌هایشان مضاعف می‌شود. نگاه نیروهای مسلح به خیابان، به متن جامعه و به مردم، سرمایه‌ای بزرگ است. هرچه حضور مؤثرتر و مقتدرانه‌تر در میدان و خیابان باشد، برکات آن بیشتر خواهد بود. میدان و خیابان به هم گره خورده‌اند؛ همان‌گونه که دریا و خشکی و آسمان در راهبرد دفاعی ایران به هم پیوند دارند.

وحدت؛ رمز پیروزی

آنچه این موفقیت‌ها را تداوم می‌بخشد، وحدت و یک‌دلی است. ملتی که یک‌صدا و یک‌دل باشد، خداوند برکاتش را بر او نازل می‌کند. امروز بیش از هر زمان دیگری باید به نیروهای مسلح افتخار کرد و از آنان حمایت کرد. سپاه، ارتش و همه نیروهای جان‌برکف، سرمایه‌های این ملت هستند و حمایت از آنان، حمایت از امنیت و عزت ایران است.

مشکلات اقتصادی و مسئولیت دولت

البته نباید از مشکلات معیشتی مردم غافل شد. گرانی، قیمت بنزین و دشواری‌های زندگی، دغدغه‌های واقعی مردم است. دولت باید با مدیریت صحیح، این مشکلات را کاهش دهد. اما واقعیت آن است که مafiaهایی وجود دارند که نمی‌گذارند شهد شیرین برکات به کام مردم برسد. با این حال، امید است با همدلی و همکاری، این موانع نیز برداشته شود.

بازدارندگی پایدار

شکار زیردریایی بدون سرنشین آمریکا، تنها یک عملیات نیست؛ پیامی راهبردی است. پیامی به دشمن که نقطه‌ضرب‌پذیری‌اش بیش از گذشته است و پیامی به دوستان که ایران مقتدر، در میدان حاضر و در دفاع از منافع خود مصمم است. اگر آمریکا بخواهد بار دیگر چنین تجهیزاتی را به آب‌های منطقه بفرستد، باید بداند که ممکن است سرنوشتی مشابه در انتظار آن باشد. این همان بازدارندگی پایدار است که با اقتدار، ایمان و وحدت به دست آمده است.

نتیجه‌گیری

در پایان، این موفقیت بزرگ را باید در چارچوب راهبرد کلان مقاومت و خودباوری ملی تحلیل کرد. ملت ایران با تکیه بر خداوند، پیروی از فرمان رهبری و اتکا به توان داخلی، راه پیشرفت و اقتدار را ادامه خواهد داد. دشمنان باید بدانند که ایران اسلامی، با وحدت و ایمان، در میدان حاضر است و روزبه‌روز توفیقات بیشتری نصیبش خواهد شد. یا علی مدد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *