سعید مسعودی یکتا ✍️
فصل نهم مجموعه داستان های آموزش شهروندی

حق همسایه را رعایت کنیم

صدای بلند موسیقی از خانه امیر، تمام ساختمان را پر کرده بود. او به‌تازگی مهمانی گرفته بود و دوستانش با صدای بلند می‌خندیدند و موسیقی گوش می‌دادند.
ساعت از یازده شب گذشته بود. همسایه طبقه بالا، آقای رضایی، چند بار از اتاق خوابش بیرون آمد و به ساعت نگاه کرد. فردا صبح باید زود سر کار می‌رفت. همسایه دیگر هم کودکی داشت که تازه خوابیده بود.
آقای رضایی آرام در خانه امیر را زد.
امیر در را باز کرد و با لبخند گفت:بفرمایید، اتفاقی افتاده؟
آقای رضایی گفت:ببخشید امیر جان، می‌دانم مهمانی دارید و خوش می‌گذرانید، اما صدای موسیقی خیلی زیاد است. اگر امکان دارد کمی صدایش را کم کنید.

امیر نگاهی به دوستانش کرد و گفت: چشم، حتماً.
اما چند دقیقه بعد، دوباره صدای موسیقی بالا رفت.
این بار صدای گریه کودک همسایه شنیده شد. مادر کودک او را در آغوش گرفته بود و تلاش می‌کرد دوباره آرامش کند.
امیر وقتی متوجه ماجرا شد، لحظه‌ای مکث کرد. تازه فهمید چیزی که برای او فقط چند ساعت شادی و سرگرمی بود، برای همسایه‌ها می‌توانست بی‌خوابی، ناراحتی و خستگی به همراه داشته باشد.
او موسیقی را کم کرد و از همسایه‌ها عذرخواهی کرد.
یکی از دوستانش گفت: امیر، چرا موسیقی را کم کردی؟ مهمانی که هنوز تمام نشده!
امیر لبخند زد و گفت:مهمانی ما نباید آرامش دیگران را خراب کند. این ساختمان فقط خانه ما نیست، خانه همه همسایه‌هاست.

از آن شب به بعد، امیر همیشه قبل از هر کاری که ممکن بود برای دیگران مزاحمت ایجاد کند، به این فکر می‌کرد که اگر جای همسایه‌اش بود، چه احساسی داشت.

آموزش شهروندی:
همسایه‌داری فقط سلام و احوالپرسی نیست. رعایت آرامش، حقوق و آسایش همسایه‌ها، بخشی از مسئولیت اجتماعی ماست. گاهی یک رفتار کوچک از طرف ما می‌تواند آرامش یک خانواده را حفظ کند.

نویسنده: سعید مسعودی یکتا