مقدمه:

چرا تهاجم «نیروهای متحد شیطان» علیه ایران محکوم به شکست است؟!

تهاجم «نیروهای متحد شیطان» علیه ایران، اگرچه در ظاهر یک سناریوی نظامی است، در باطن رویارویی توهم با واقعیت و نمایش با میدان است. آمریکا و هم‌پیمانانش، به‌ویژه در سایه سیاست‌های ترامپِ متوهم، هنوز گمان می‌کنند می‌توانند با ادعا، تبلیغات و فیلم‌های هالیوودی، ملت آبدیده ایران را به تسلیم وادار کنند. اما تاریخ معاصر نشان داده است هر تهاجمی که بر پایه جهالت، غرور و توهم طراحی شده باشد، نه با عقلانیت و توانمندی، بلکه با شکست و رسوایی پایان یافته است. در این نبرد، یک سوی میدان شمشیرهای پلاستیکی و پوشالی است و سوی دیگر، ذوالفقار پولادین حقیقت.

شمشیر پلاستیکی در برابر ذوالفقار؛ این میدان، میدان اسباب‌بازی نیست

آمریکا در سال‌های گذشته کوشیده است قدرت خود را از طریق رسانه، تحریم، تهدید و جنگ روانی به رخ ایران بکشد. اما میدان واقعی، میدان نمایش نیست. آنچه در اتاق‌های فکر و استودیوهای هالیوودی به‌عنوان «قدرت مطلق» ساخته می‌شود، در برابر اراده ملی، دفاع بومی و توان بازدارندگی ایران، تنها یک شمشیر پلاستیکی است. ایران با تکیه بر تجربه جنگ تحمیلی، مقاومت مردمی، توان موشکی، پهپادی و دفاعی، ثابت کرده است که هیچ تهاجمی بدون هزینه سنگین ممکن نیست. اگر آمریکا و متحدانش گمان کنند می‌توانند با همان ابزارهای تبلیغاتی و ماجراجویی‌های نظامی، ایران را به زانو درآورند، سخت در اشتباه‌اند. این میدان، میدان اسباب‌بازی نیست.

تیغ مقوایی ادعا در برابر ذوالفقار حقیقت؛ این نبرد از پیش تمام شده است

ادعای حمله، تهدید به فشار حداکثری و لشکرکشی رسانه‌ای، همه از جنس تیغ مقوایی است. مقوا می‌تواند در تصویر بزرگ جلوه کند، اما در برخورد با پولاد حقیقت، در یک لحظه خرد می‌شود. آمریکا در برابر توان نظامی ایران حرفی برای گفتن ندارد و هر تجاوزی که مرتکب شود، چند برابر پاسخ می‌گیرد. ضرباتی که آمریکای جنایتکار در جنگ‌های تحمیلی اخیر خورده، بی‌سابقه بوده است. اگر دوباره بخواهد حمله نظامی کند، به‌شدت در هم کوبیده می‌شود. نیروهای ایران توان آن را دارند که به نیروهای نظامی و بزدل آمریکا ضربه‌های سخت بزنند، همان‌طور که تاکنون اثبات کرده‌اند. این نبرد، نبردی نیست که آمریکا بتواند برنده آن باشد؛ این نبرد از پیش تمام شده است.

شمشیر چوبی توهم در برابر شمشیر پولادی واقعیت؛ چوب می‌شکند، پولاد می‌ماند

قدرت واقعی، تنها در تعداد ناوها، پایگاه‌ها و بمب‌ها خلاصه نمی‌شود. قدرت واقعی، در مشروعیت دفاعی، پیوند با مردم، عمق راهبردی، جغرافیای مقاومت و توان ایستادگی در میدان است. آمریکا در باتلاق‌های منطقه‌ای، از افغانستان تا عراق، نشان داده است که با وجود همه ادعاها، در برابر ملت‌های مقاوم به بن‌بست می‌خورد. ایران اما دارای شمشیر پولادی واقعیت است: ایمان به دفاع، وحدت ملی و توان بازدارندگی. چوب توهم اگر بایستد، می‌شکند؛ پولاد حقیقت اگر بماند، پیروز است. مشکل فعلی آمریکا، غرق شدن در توهم و فیلم‌های هالیوودی است که نتیجه‌ای جز شکست خفت‌بار برای آنان نخواهد داشت.

شمشیرهای پوشالی در برابر ذوالفقار پولادین؛ رویارویی توهم با واقعیت و هیاهو با اقتدار

ائتلافی که آمریکا علیه ایران گرد آورده است، ائتلافی از ترس و منفعت، نه ایمان و اقتدار. برخی دولت‌های غربی و رژیم صهیونیستی، به جای اتکا به توان واقعی، به هیاهوی رسانه‌ای و عملیات روانی دل بسته‌اند. اما شمشیرهای پوشالی نمی‌توانند در برابر ذوالفقار پولادین بایستند. ایران در میدان، تنها نیست؛ محور مقاومت، عمق راهبردی و تجربه سال‌ها مقاومت، پشتوانه آن است. هر که با سلاح اسباب‌بازی به میدان ذوالفقار بیاید، شکست را از پیش امضا کرده است. آمریکای ابرقدرت‌نما در برابر قدرت حقیقی ایران هیچ چیز نیست.

هیاهوی شمشیرهای پوشالی در برابر صلابت ذوالفقار؛ وقتی ادعا در برابر میدان کم می‌آورد

جنگ شناختی، تحریم، تهدید و دروغ، ابزارهای اصلی ائتلاف شیطان است. اما این ابزارها در برابر ملتی که سال‌ها زیر فشار بوده و آبدیده شده، کارایی خود را از دست می‌دهند. اگر ایران تحت فشار قرار گیرد، بر اساس منطق بازدارندگی، گزینه‌های قوی‌تر و سلاح‌های مؤثرتر را فعال خواهد کرد و آمریکا را از توهماتی که در آن غرق شده است، پشیمان خواهد کرد. تفاوت هیاهوی قدرت‌نمایی با قدرت واقعی، زمانی آشکار می‌شود که شمشیرهای نمایشی، چوبی و پوشالی در برابر ذوالفقار پولادین قرار گیرند. آن روز، نه از ادعا می‌ماند، نه از نمایش، فقط شکست و فراموشی.

ارتش لِگویی و پهپاد کاغذی در برابر سپاه پولادین و رعد آسمان؛ شکست از پیش امضا شده

اگر آمریکا و هم‌پیمانانش بخواهند با همان ذهنیت هالیوودی، ارتش لِگویی، پهپاد کاغذی و موشک آب‌بازی به میدان ایران بیایند، نتیجه چیزی جز فروپاشی نخواهد بود. این میدان جای بازی و نمایش نیست؛ جای ایستادن و خرد شدن است. تانک کنترلی و موشک آب‌بازی در برابر آتش خندق و تیغ عدالت، تنها یک معنا دارد: سقوط ادعای توخالی در برابر اقتدار واقعی. هر تجاوزی به ایران، نه تنها شکست نظامی، بلکه پایان افسانه برتری غرب را رقم خواهد زد.

نتیجه‌گیری

تهاجم نیروهای متحد شیطان با ایران، از هر مسیری که آغاز شود، به شکست منتهی خواهد شد. این شکست، نه یک احتمال، بلکه نتیجه منطقی رویارویی توهم با حقیقت، نمایش با میدان و شمشیر پلاستیکی با ذوالفقار است. آمریکا و متحدانش می‌توانند در فیلم‌ها و رسانه‌ها قوی به نظر برسند، اما در میدان واقعی، در برابر ملت ایران و اراده پولادین آن، هیچ چیز نیستند. ایران نه تنها تسلیم نمی‌شود، بلکه هر تجاوزی را با پاسخی کوبنده و پشیمان‌کننده روبه‌رو خواهد کرد. شکست خفت‌بار، تنها نتیجه رفتار جنگی احمقانه و توهم‌آمیز ارتش تروریست آمریکا است. این میدان، میدان اسباب‌بازی نیست؛ این میدان، میدان ذوالفقار است.

صادق سلامت

روزنامه‌نگار

۱۳ مهرماه ۱۴۰۵