منوچهر برون
سفرم به رامهرمز کوتاه بود، اما مثل بسیاری از سفرها، بعضی دیدارها می‌توانند از خود سفر ماندگارتر باشند. در این شهر تاریخی، فرصتی دست داد تا در کنار دوستان، پای صحبت یکی از چهره‌های شناخته‌شده اقتصادی و اجتماعی خوزستان بنشینم؛ مردی که نامش برای بسیاری از مردم رامهرمز با کارآفرینی، خیرخواهی و دستگیری از دیگران گره خورده است: مهندس میرزا محمدی.
بچه‌های رامهرمز به او علاقه خاصی دارند و شاید به همین دلیل است که گاهی از سر محبت، او را «شهریار رامهرمز» یا حتی «شهریار خوزستان» می‌نامند؛ عنوانی که نه از جایگاه اداری و نه از قدرت اقتصادی، بلکه از سال‌ها حضور در کنار مردم و گره‌گشایی از مشکلات آنان آمده است.
مهندس محمدی از کارآفرینان موفق حوزه راهسازی در کشور و خوزستان است. با راه‌اندازی شرکت «بیندر راه» توانسته است زمینه اشتغال صدها جوان را فراهم کند؛ اما شاید ارزش واقعی این کار زمانی بیشتر آشکار شود که بدانیم برای او اشتغال فقط یک عدد در جدول اقتصادی نیست.
بارها جوانانی برای پیدا کردن کار به او مراجعه کرده‌اند و او تا جایی که در توان داشته، تلاش کرده برایشان فرصت شغلی ایجاد کند. شاید همه درخواست‌ها امکان پاسخ گرفتن نداشته باشند، اما همین نگاه که جوان باید فرصت کار و ساختن آینده خودش را داشته باشد، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های کارآفرینی اجتماعی است.
اما شخصیت مهندس محمدی را نمی‌توان فقط با کارآفرینی توضیح داد. وجه دیگری از زندگی او، خیرخواهی و مسئولیت اجتماعی است؛ حوزه‌ای گسترده که از ساخت و تجهیز مدرسه در نقاط مختلف استان گرفته تا تهیه ویلچر برای نیازمندان، کمک به بیماران خاص و تلاش برای آزادی زندانیان جرائم غیرعمد را دربرمی‌گیرد.
این نوع خیرخواهی، فقط بخشیدن پول نیست؛ نوعی نگاه به جامعه است. نگاهی که در آن، رنج دیگران نمی‌تواند بی‌تفاوت از کنار انسان عبور کند.
در روزگاری که گاهی موفقیت اقتصادی با میزان دارایی سنجیده می‌شود، دیدن انسانی که بخشی از دستاورد خود را دوباره به جامعه بازمی‌گرداند، یادآور این حقیقت است که ثروت زمانی ارزشمندتر می‌شود که به فرصت، امید و زندگی بهتر برای دیگران تبدیل شود.
در همین دیدار نیز یکی از جلوه‌های این روحیه را شاهد بودیم. مهندس محمدی مبلغ یک میلیارد تومان به بیمارستان خیریه ابوعلی‌سینا رامهرمز، که از آن به عنوان بیمارستان پیوند اعضا یاد می‌شود، اختصاص داد. او از اعضای هیأت مؤسس و جمع خیرین این مجموعه نیز هست؛ مجموعه‌ای که تکمیل آن می‌تواند ظرفیت مهمی برای درمان و خدمات تخصصی در خوزستان ایجاد کند.
این کمک، اگرچه یک رقم مشخص دارد، اما معنای آن فراتر از عدد است. وقتی سرمایه یک کارآفرین از مسیر اشتغال به جامعه بازمی‌گردد و در ادامه برای مدرسه، بیمار، نیازمند و یک مرکز درمانی هزینه می‌شود، اقتصاد از یک فعالیت فردی فراتر می‌رود و به مسئولیت اجتماعی تبدیل می‌شود.
رامهرمز شهر مردان و زنان بزرگی است که هر کدام به شکلی در تاریخ و فرهنگ این سرزمین اثر گذاشته‌اند. شاید یکی از زیبایی‌های این شهر نیز همین باشد که هنوز میان مردم و چهره‌های اثرگذار آن، فاصله‌ای عمیق ایجاد نشده است؛ هنوز می‌توان کنار یک کارآفرین نشست، خاطره شنید، از گذشته گفت و درباره آینده حرف زد.
مهندس میرزا محمدی برای من در این سفر فقط یک کارآفرین موفق نبود؛ نمونه‌ای از انسانی بود که تلاش کرده میان کار، ثروت و مسئولیت اجتماعی تعادل برقرار کند.
جامعه بیش از آنکه به انسان‌های صرفاً موفق نیاز داشته باشد، به انسان‌های موفقی نیاز دارد که موفقیت خود را با دیگران قسمت کنند.
برای مهندس محمدی، تندرستی، سربلندی و توفیق روزافزون آرزو دارم؛ به امید آنکه این مسیر همچنان ادامه داشته باشد و دست‌های بیشتری به یاری جوانان، بیماران، نیازمندان و پروژه‌های عام‌المنفعه خوزستان دراز شود.
رامهرمز به چنین مردانی نیاز دارد؛ مردانی که وقتی به قله‌ای می‌رسند، به جای آنکه فقط خودشان بالاتر بروند، نردبانی برای بالا رفتن دیگران هم بسازند.