اعتماد عمومی، به‌عنوان بزرگترین سرمایه هر نظام، به‌ویژه در نظام اسلامی، جایگاه ویژه‌ای دارد. این اعتماد نه‌تنها پایه‌ای برای بقای نظام است، بلکه شرط ضروری برای تحقق اهداف و آرمان‌های اسلامی محسوب می‌شود. متأسفانه مدیران ناتوان، نالایق و نفوذی، با عملکرد ضعیف و رفتارهای ناشایست، این سرمایه ارزشمند را به شدت تهدید می‌کنند. این مدیران، به‌ویژه گروه‌های نفوذی، ضربات عمیقی به پیکر نظام اسلامی وارد می‌سازند که جبران آن دشوار و گاه ناممکن است.
نقش مدیران ناتوان و نفوذی در سلب اعتماد عمومی:
مدیران ناتوان و نفوذی، با تصمیمات بد و اشتباه و عدم توانایی در مدیریت امور، باعث نارضایتی و ناامیدی مردم می‌شوند. آن‌ها با ایجاد اختلال در فرآیندهای اداری، عدم پاسخگویی به نیازهای مردم و ترویج فساد، چهره نظام اسلامی را مخدوش می‌کنند. این افراد، که ممکن است حتی ظاهری موجه داشته باشند، در عمل ناتوان از انجام وظایف خود هستند و به جای خدمت به مردم، به سلب اعتماد عمومی دامن می‌زنند.
برخی از این مدیران، به‌طور عمدی یا ناخواسته، ابزار دست گروه‌های نفوذی قرار می‌گیرند. این نفوذی‌ها، با گماردن افراد ناسالم یا ناتوان به پست‌های کلیدی، در پی تضعیف نظام اسلامی هستند. آن‌ها با ایجاد نارضایتی در میان مردم، تلاش می‌کنند تا پشتیبانی عمومی از حکومت را کاهش دهند و ریشه‌های حکومت اسلامی را تضعیف کنند.
پیامدهای ناگوار سلب اعتماد عمومی:
سلب اعتماد عمومی، تنها به سطح نارضایتی مردم محدود نمی‌شود، بلکه پیامدهای گسترده‌تری دارد. این پدیده باعث کاهش مشارکت مردم در امور اجتماعی، سیاسی و اقتصادی می‌شود و زمینه را برای بروز بحران‌های جدی فراهم می‌کند. علاوه بر این، اعتماد سلب‌شده، بازسازی آن را بسیار دشوار می‌کند و در بلندمدت، مشروعیت نظام اسلامی را زیر سؤال می‌برد.
راهکارهای مقابله با این معضل:
برای جلوگیری از نفوذ مدیران ناتوان و نفوذی، لازم است سازوکارهای دقیقی برای گزینش و نظارت بر مدیران اعمال شود. شایسته‌سالاری باید به‌عنوان یک اصل اساسی در انتخاب مدیران در نظر گرفته شود و افراد بر اساس توانایی‌ها و صلاحیت‌هایشان به پست‌های مدیریتی منصوب گردند. همچنین، شفافیت و پاسخگویی مدیران باید افزایش یابد تا مردم بتوانند عملکرد آن‌ها را به‌طور مستقیم ارزیابی کنند.
دستگاه قضایی نیز باید با قاطعیت با فساد و ناکارآمدی مدیران برخورد کند و از هرگونه نفوذ و تبانی جلوگیری کند. آموزش و تربیت مدیران شایسته و دلسوز نیز می‌تواند در کاهش آسیب‌های ناشی از مدیران ناتوان مؤثر باشد.
نتیجه‌گیری:
مدیران ناتوان و نفوذی، به‌عنوان عوامل اصلی سلب اعتماد عمومی، ضربات جبران‌ناپذیری به نظام اسلامی وارد می‌کنند. برای حفظ و تقویت اعتماد مردم، ضروری است که با اتخاذ تدابیر مناسب، از حضور این مدیران در پست‌های مدیریتی جلوگیری شود. اعتماد عمومی، سرمایه‌ای است که با بی‌تدبیری و عملکرد ضعیف مدیران به‌سرعت از دست می‌رود، اما بازسازی آن نیازمند زمان، تلاش و برنامه‌ریزی دقیق است. برای حفظ نظام اسلامی، هیچ‌چیز مهم‌تر از حفظ اعتماد مردم نیست و این وظیفه‌ای است که بر عهده همه ارکان نظام و مدیران آن‌ها قرار دارد.
صادق سلامت
روزنامه‌نگار
۸ اسفند ۱۴۰۳
