به قلم‌یاسین اقبال خبرنگار جهان اخبار فولاد خوزستان به عنوان یکی از اصیل‌ترین باشگاه‌های فوتبال ایران، همواره نماد مقاومت و افتخار مردمان سخت‌کوش خوزستان بوده است. اما در سال‌های اخیر، تغییرات مدیریتی و کاهش نقش مدیران بومی در هدایت این باشگاه، نگرانی‌های جدی را در میان هواداران ایجاد کرده است.
۱. مدیریت غیربومی و بی‌گانگی با فرهنگ باشگاه:
حضور مدیرانی مانند محمد محمدی که پیشینه‌ای در خوزستان ندارند، این پرسش را ایجاد کرده که آیا این افراد به اندازه کافی با روحیه و فرهنگ باشگاه فولاد آشنا هستند؟
تصمیم‌گیری‌های کلان بدون مشورت با پیشکسوتان و چهره‌های تأثیرگذار بومی، نشان‌دهنده فاصله گرفتن از هویت اصیل فولاد است.
۲. کاهش اعتماد هواداران به مدیریت باشگاه فولاد خوزستان
هواداران فولاد که ستون‌های اصلی این باشگاه هستند، به تدریج احساس می‌کنند صدایشان به مدیریت نمی‌رسد.
غیبت مدیران در تعامل مستقیم با هواداران و پاسخگو نبودن در قبال عملکرد باشگاه، اعتماد عمومی را مخدوش کرده است.
۳. ابهام در برنامه‌ریزی بلندمدت:
عدم وجود یک برنامه مدون برای تقویت آکادمی و پرورش بازیکنان بومی، آینده باشگاه را تحت تأثیر قرار داده است.
باشگاه‌های بزرگ دنیا بر اساس هویت و فلسفه خاص خود پیش می‌روند، اما به نظر می‌رسد فولاد خوزستان در سال‌های اخیر فاقد چنین نقشه راهی است.
۴. ضعف در ارتباط با جامعه محلی:
فولاد خوزستان تنها یک تیم فوتبال نیست، بلکه بخشی از هویت اجتماعی و فرهنگی خوزستان محسوب می‌شود.
مدیریت فعلی به جای تقویت این ارتباط، روزبه‌روز بیشتر از بدنه اصلی هواداران و جامعه خوزستان فاصله گرفته است.
فولاد خوزستان نیازمند مدیرانی است که خوزستان را بشناسند، با فرهنگ آن زندگی کرده باشند و درد هواداران را درک کنند. این باشگاه ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال ایران را دارد، اما تنها در صورتی که مدیریت آن به دست افرادی سپرده شود که دل در گرو پیشرفت فولاد و خوزستان داشته باشند.
سوال پایانی مدیریت عامل شرکت فولاد خوزستان و هیات مدیره باشگاه فولاد خوزستان
چرا مدیرانی که هیچ ارتباطی با خوزستان ندا
