به قلم: صالح محمدیان
طی روزهای گذشته، همزمان با تلاش بیوقفه نیروهای امدادی برای یاریرسانی به هموطنان، سازمان آتشنشانی و پرسنل فداکار آن، بار دیگر نقش حیاتی و جایگاه بیبدیل خود در حفظ ایمنی و آرامش جامعه را به نمایش گذاشتند. گزارشها حاکی از آن است که این عزیزان، با وجود آسیبهای جسمی و روحی متحمل شده و خسارات مالی وارد آمده، بیوقفه و با تعهدی ستودنی در خط مقدم خدماترسانی ایستادگی کردند. این وفاداری به رسالت، در حالی است که خود نیز با چالشهای جدی معیشتی و رفاهی دست به گریبان هستند.
واقعیت آن است که خطرپذیری و جانبازی در ذات حرفه آتشنشانی نهفته است. با این حال، بخش قابل توجهی از صدمات وارده، ریشه در کمبودها و فرسودگی تجهیزات دارد. بودجه ناکافی و هزینه سرسامآور تجهیزات ایمنی روزآمد، عملاً این سازمان خدمترسان را در انجام مأموریتهای حیاتی خود با محدودیت مواجه کرده است. خسارات سنگین ناشی از حوادث اخیر نیز بر این مشکلات افزوده و بیتردید، در صورت عدم جبران فوری، توان عملیاتی این نهاد را به شدت تضعیف خواهد کرد.
در این میان، آنچه بیش از هر چیز نیازمند توجه و اقدام عاجل است، موضوع معیشت، رفاه اجتماعی و امنیت شغلی پرسنل آتشنشانی است. این قشر زحمتکش که در سختترین شرایط، جانخویش را بر کف مینهند، سزاوارند تا حداقل دغدغهای نسبت به تأمین نیازهای اولیه زندگی خود و خانوادهشان نداشته باشند. امنیت شغلی، دستمزد متناسب با خطر ذاتی حرفه، بیمههای تکمیلی مناسب و حمایتهای روانی و اجتماعی، حق مسلم این مدافعان بیادعاست. چگونه میتوان انتظار داشت فردی که با استرس و خطر مداوم دستوپنجه نرم میکند، با خیالی آسوده به میدان خطر برود، در حالی که از آینده شغلی و معیشت خانواده خود نگران است؟
لذا، از استانداری محترم خوزستان و نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی انتظار میرود با عزمی جزم و فارغ از هرگونه تشریفات اداری، گامهای عملی و مثبتی در این مسیر بردارند. اقدام فوری در جهت تصویب و تزریق اعتبارات ویژه برای جبران خسارات وارده، تجهیز ناوگان به ابزارآلات ایمنی و نجات روزآمد، و از همه مهمتر، ساماندهی و ارتقای وضعیت معیشتی و رفاهی پرسنل آتشنشانی، نه یک لطف، که یک ضرورت انکارناپذیر و ادای دین به این قشر ایثارگر است. تنها با تحقق این شروط است که میتوانیم انتظار داشته باشیم این نیروهای متخصص و فداکار، با انگیزهای مضاعف و در آرامش خاطر، به مأموریتهای خطیر و حیاتی خود ادامه دهند و همچنان پناهگاه امنی برای جان و مال مردم باشند.
اول بهمن ۱۴۰۴
