رمزگشایی امنیتی: چرا خبری از تصویر و صدای رهبری نیست؟!

 

توجه:

درخواست می‌شود: مقاله زیر را که مختصر و تحقیقی از معتبرترین منابع غربی بدست آمده، مطالعه و منتشر کنند. با مطالعه این مقاله، به این پاسخ خواهید رسید که چرا از رهبر جدید ایران تصویر جدید و صدایی پخش نمی‌شود؛

 

مقدمه:

یکی از اقدامات بسیار کثیف و غیرقانونی دولت تروریست و جنایتکار آمریکا و رژیم کودک‌کش صهیونیستی، در تقابل با کشورهای آزاده و گروههای مقاومت، ترور و حذف فیزیکی رهبران و فرماندهان آنان تا آخرین رده است. این کار را با تکنیک‌های ویژه و منحصر به‌فرد و بسیار حرفه‌ای با استفاده از ابزار و امکانات سخت افزاری، نرم افزاری و با هزینه‌های بسیار بالا انجام می‌دهند.

 

جنگ تحمیلی سوم را که آمریکا و رژیم صهیونیستی با کمک متحدان عربی و اروپایی به ملت ایران تحمیل کردند، قصد براندازی و تغییر حکومت را با به شهادت رساندن مقام معظم رهبری، فرماندهان نظامی، مسئولان رده بالای نظام، بمباران نقاط حساس، کلیدی و راهبردی، همچنین هدف قرار دادن مقرهای موشکی و پدافندی جمهوری اسلامی ایران به صورت گسترده داشتند، اما به لطف خدای منان، معجزات الهی و حضور مردم در صحنه به این خواسته نرسیدند. پس از آتش‌بس هم با استفاده از تمام قدرت، انواع تکنیک‌ها، تاکتیک‌ها و امکانات تخصصی سعی در یافتن و به شهادت رساندن رهبر جدید جمهوری اسلامی داشته و دارند.

 

این تحقیق، بصورت مختصر و مفید چگونگی یافتن و به شهادت رساندن رهبران، فرماندهان و اشخاص خاص را توسط سیستم‌های جاسوسی و اطلاعاتی آمریکا و رژیم غاصب افیونی آشکار می‌کند. ما با استفاده از تحقیقات گسترده و جستجوهای پیشرفته در منابع معتبر فنی و گزارش‌های امنیت سایبری، دقیق‌ترین روش‌های فعلی را استخراج کردیم و به بررسی فناوری‌هایی پرداختیم که امروزه توسط سازمان‌های اطلاعاتی (مانند NSA، CIA، موساد و نهادهای امنیتی) برای ردیابی و شناسایی (Identification & Tracking) استفاده می‌کنند. این سیستم‌ها ترکیبی از هوش مصنوعی، بیومتریک و زیرساخت‌های شبکه‌ای هستند.

 

۱. شناسایی و ردیابی تصویری (Visual Tracking)؛

در این بخش، سیستم‌ها فراتر از یک تشخیص چهره ساده عمل می‌کنند:

تشخیص چهره بیومتریک (Facial Recognition): سیستم‌های پیشرفته (مانند Clearview AI یا سیستم‌های استفاده شده در فرودگاه‌ها) از الگوریتم‌های Deep Learning برای استخراج “امضای چهره” استفاده می‌کنند. آن‌ها فاصله بین چشم‌ها، فرم استخوان گونه و هندسه صورت را به یک کد ریاضی تبدیل می‌کنند که حتی با وجود ماسک، عینک یا تغییر سن، تا حد زیادی قابل شناسایی است.

تجزیه و تحلیل گام برداشتن (Gait Analysis): یکی از پیشرفته‌ترین روش‌ها برای زمانی است که چهره فرد پوشانده شده یا دوربین در پشت سر او قرار دارد. هر انسان شیوه منحصر‌به‌فردی در راه رفتن (طول قدم، زاویه زانو، نوسان لگن) دارد. سیستم‌های جاسوسی می‌توانند افراد را از طریق الگوی حرکت بدن در تصاویر دوربین‌های مداربسته (CCTV) یا پهپادها و ماهواره‌ها شناسایی کنند.

بازشناسی اشیاء و محیط (Object & Scene Recognition): اگر تصویری از یک فرد منتشر شود، سیستم‌های اطلاعاتی با آنالیز پس‌زمینه (اشیاء موجود در اتاق، نوع پریز برق، منظره پشت پنجره یا حتی برچسب روی لباس) موقعیت مکانی فرد را تخمین می‌زنند.

استخراج متادیتا (EXIF Data): هر تصویری که با گوشی یا دوربین‌های امروزی گرفته می‌شود، حاوی اطلاعاتی مخفی شامل مدل دستگاه، زمان دقیق و در بسیاری موارد مختصات GPS محل ثبت عکس است که مستقیماً به سیستم‌های ردیابی خوراک می‌دهند.

 

نمونه عملیاتی: ارتش آمریکا از برنامه‌هایی نظیر VICE (برای شناسایی، جمع‌آوری و بهره‌برداری ویدئویی) و VIBES (برای بهره‌برداری از بیومتریک هویت صوتی) برای ردیابی و شناسایی افراد استفاده می‌کند. این سیستم‌ها به کمک منابع اطلاعاتی در دسترس عموم و رسانه‌های پزشکی قانونی، پایگاه داده‌ای از افراد ایجاد کرده و به تحلیل‌گران در تطبیق چهره کمک می‌کنند.

پیشرفت‌های جدید: فناوری‌های جدیدتر مانند پروژه FarSight با بودجه سازمان فعالیت‌های پژوهشی پیشرفته اطلاعاتی (IARPA) به دنبال شناسایی بیومتریک کل بدن (شامل چهره، نحوه راه رفتن و مدل سه‌بعدی بدن) از فاصله دور و از زوایای بالا (مانند پهپادها یا ماه‌هواره‌ها) هستند.

 

۲. شناسایی و ردیابی صوتی (Voice Tracking)؛

مبتنی بر استخراج ویژگی‌های صوتی: این فناوری با استخراج ویژگی‌های منحصربه‌فرد صوتی (مانند زیر و بمی، آهنگ و الگوهای گفتاری) که «اثر انگشت صوتی» نامیده می‌شود، یک مدل ریاضی از صدای فرد ایجاد کرده و آن را با نمونه‌های موجود مقایسه می‌کند. صدای انسان به اندازه اثر انگشت منحصر‌به‌فرد است. سیستم‌های شنود (مانند پروژه ECHELON) به روش‌های زیر عمل می‌کنند:

پرینت صوتی (Voiceprinting): سیستم‌های اطلاعاتی، بانک اطلاعاتی از صدای افراد مورد نظر دارند. تکنولوژی Voice Biometrics فرکانس، طنین (Timbre)، سرعت بیان و لهجه فرد را تحلیل کرده و یک “مدل ریاضی از صدا” می‌سازد. در صورت برقراری تماس تلفنی یا انتشار ویدیو، سیستم به محض مطابقت صدا، هشدار (Trigger) می‌دهد.

پردازش زبان طبیعی (NLP) و کلیدواژه‌زنی: سیستم‌های جاسوسی به صورت بلادرنگ (Real-time) میلیون‌ها مکالمه را اسکن می‌کنند. آن‌ها به دنبال کلمات کلیدی خاص نیستند، بلکه “معنا و مفهوم” (Context) را درک می‌کنند. اگر مکالمه‌ای مشکوک به نظر برسد، ضبط و برای تحلیل عمیق‌تر به اپراتور انسانی یا هوش مصنوعی پیشرفته‌تر ارسال می‌شود.

حذف نویز و بازسازی صدا: با استفاده از شبکه‌های عصبی تقابلی (GANs)، سیستم‌ها می‌توانند صدای فرد را از میان همهمه خیابان یا پارازیت‌های عمدی استخراج و شفاف‌سازی کنند.

 

ساخت مدل آوایی (اثر انگشت صوتی یا بردارهای-X)؛

در سیستم‌های مدرن، از بردارهای-X استفاده می‌شود که مبتنی بر شبکه‌های عصبی عمیق (TDNN) هستند. این شبکه یک گفته با طول متغیر را دریافت کرده و یک بردار عددی با طول ثابت (مثلاً ۵۱۲ بعدی) تولید می‌کند. این بردار، ویژگی‌های فیزیکی (طول تارهای صوتی) و رفتاری (لهجه، ریتم، مکث‌ها) را به صورت فشرده رمزگذاری می‌کند.

 

۳. روش‌های ادغامی (Multi-modal Tracking)؛

قدرت اصلی سیستم‌های اطلاعاتی در “تلفیق داده‌ها” است:

1. ردیابی از طریق سیگنال (SIGINT): همزمان با شناسایی چهره در دوربین‌ها، سیستم بررسی می‌کند که کدام شناسه گوشی (IMEI/IMSI) در آن لحظه از دکل مخابراتی (Cell Tower) آن منطقه سرویس می‌گیرد.
2. هوش باز (OSINT): ربات‌های جستجوگر تمام سوابق فرد در اینترنت، لایک‌ها، کامنت‌ها و تصاویر قدیمی را با داده‌های زنده تطبیق می‌دهند تا یک پروفایل ۳۶۰ درجه بسازند.

 

ابزارهای پیشرفته‌ای که آژانس‌های اطلاعاتی استفاده می‌کنند:

ابزارها و پروژه‌های مشهور جاسوسی و ردیابی؛

آژانس‌های اطلاعاتی بزرگ (مانند NSA، Mossad و GCHQ) از نرم‌افزارهای اختصاصی استفاده می‌کنند که فراتر از ابزارهای تجاری هستند:

سامانه XKeyscore (آژانس امنیت ملی آمریکا – NSA): یکی از گسترده‌ترین سیستم‌های تحلیل داده است. اپراتور می‌تواند با وارد کردن یک ایمیل، شماره تلفن یا حتی یک «ویژگی صوتی»، تمام فعالیت‌های اینترنتی، چت‌ها و تماس‌های ضبط شده فرد را در شبکه جهانی ردیابی کند.

بدافزار Pegasus (ساخت گروه NSO – اسرائیل): این ابزار که به بسیاری از سرویس‌های اطلاعاتی فروخته شده، یک جاسوس‌افزار “Zero-click” است. یعنی بدون نیاز به کلیک کاربر، وارد گوشی شده و به میکروفون، دوربین، و تمام اپلیکیشن‌های رمزنگاری شده (مانند واتس‌اپ و سیگنال) دسترسی پیدا می‌کند تا صدا و تصویر زنده فرد را ارسال کند.

پلتفرم Clearview AI: این شرکت پایگاه داده‌ای از میلیاردها تصویر استخراج شده از شبکه‌های اجتماعی دارد. بسیاری از پلیس‌های مخفی و سرویس‌های امنیتی با آپلود یک عکس بی‌کیفیت از یک دوربین خیابانی، هویت دقیق، آدرس و پروفایل‌های مجازی فرد را در چند ثانیه پیدا می‌کنند.

سیستم پانتیر (Palantir): این نرم‌افزار “مغز متفکر” تحلیل داده است. پانتیر، داده‌های پراکنده (خرید بلیط هواپیما، سیگنال موبایل، شناسایی چهره در مرز و تراکنش بانکی و…) را با هم ترکیب می‌کند تا الگوی رفتاری فرد را پیش‌بینی و مکان احتمالی او را ردیابی کند.

 

چالش‌های جدید: هوش مصنوعی و Deepfake؛

در حال حاضر، جنگ بین سیستم‌های اطلاعاتی و متخصصان امنیت در دو جبهه جدید جریان دارد:

1. شناسایی از طریق “امضای حرارتی”: دوربین‌های حرارتی جدید می‌توانند افراد را از پشت دیوارها یا در تاریکی مطلق بر اساس الگوی گرمایی بدن شناسایی کنند که مقابله با آن بسیار دشوار است.
2. استفاده از هوش مصنوعی مولد برای فریب: جاسوس‌ها ممکن است با استفاده از صدای شبیه‌سازی شده (Voice Cloning) یک مقام مسئول، سیستم‌های احراز هویت صوتی را دور بزنند. در مقابل، آژانس‌ها از الگوریتم‌هایی استفاده می‌کنند که “تپش قلب” یا “جریان خون در پوست صورت” را در ویدیوها تحلیل می‌کنند تا بفهمند تصویر واقعی است یا دیپ‌فیک.

 

3. تطبیق و تصمیم‌گیری؛

بردار استخراج‌شده با میلیون‌ها بردار موجود در پایگاه داده مقایسه می‌شود. این کار با محاسبه “فاصله کسینوسی” یا “فاصله اقلیدسی” بین بردارها انجام می‌شود. خروجی یک “امتیاز شباهت” (مثلاً ۹۲٪) است. سیستم یک “آستانه تصمیم” دارد: اگر امتیاز از آستانه (مثلاً ۹۵٪ در کاربردهای نظامی) بالاتر باشد، تطبیق تأیید می‌شود.

 

فناوری پیشرفته: ردیابی پیشرفته و هم‌گرایی داده‌ها؛

قدرت نهایی سیستم‌های اطلاعاتی نه در یک حسگر، بلکه در ترکیب هوشمندانه همه آن‌هاست.

۱. تحلیل کل بدن از راه دور (پروژه FarSight)؛

وقتی صورت قابل مشاهده نیست، این فناوری به کار می‌آید. FarSight با بودجه IARPA به دنبال ایجاد “امضای بیومتریک کل بدن” است.

تحلیل گام (Gait): نحوه راه رفتن هر فرد (طول گام، زاویه تاب‌خوردن دست، ریتم پاها) منحصربه‌فرد است. سیستم‌های مدرن نیازی به دیدن پا ندارند؛ با تحلیل حرکت سایه و نوسانات سر در حین حرکت، گام را استخراج می‌کنند.

تن‌سنجی سه‌بعدی: اندازه‌گیری دقیق نسبت‌های بدن (فاصله شانه‌ها، طول تنه نسبت به پاها) از نمای بالای پهپادها یا ماهواره‌ها.

 

۲. تشخیص رویداد صوتی و جهت‌یابی خودکار؛

سیستم‌های نظارتی صرفاً به صدای انسان واکنش نشان نمی‌دهند. آن‌ها صداهای محیطی را نیز کلاس‌بندی می‌کنند:

مثلث‌بندی صوتی: اگر صدای شلیک گلوله در شهر رخ دهد، شبکه‌ای از حسگرهای صوتی بر اساس اختلاف زمان رسیدن صدا، موقعیت تیرانداز را محاسبه کرده و به طور خودکار نزدیک‌ترین دوربین مداربسته را یافته و به سمت آن نقطه می‌چرخانند.

 

۳. هم‌جوشی هوشمند برای ایجاد پرونده زیستی؛

هدف نهایی، ساخت یک “پرونده بیومتریک” یکپارچه در لحظه است. تصور کنید یک پهپاد، فردی را ردیابی می‌کند:

الف) گام او را تحلیل می‌کند (احتمال ۷۰٪).

ب) صدای او را از میان مکالمه جمعیت استخراج می‌کند (احتمال ۶۵٪).

ج) یک اسکرین‌شات از چهره او در یک لحظه خاص از زاویه بالا می‌گیرد (احتمال ۴۰٪).

د) هوش مصنوعی هم‌جوش این احتمالات ضعیف را با هم ترکیب کرده و به یک نتیجه با قطعیت بالای ۹۵٪ می‌رسد: “هدف شناسایی شد”. این فرایند که “هم‌جوشی در سطح تصمیم” نام دارد، قلب سیستم‌های فرماندهی ویژه (USSOCOM) است. همچنین قصد دارند در آینده نزدیک، DNA را نیز به صورت میدانی (در کمتر از ۹۰ دقیقه) به این چرخه اضافه کنند.

 

پرسش:

حال که دانستید ارتش جنایتکار آمریکا و رژیم تروریست صهیونی، به شدت در حال رصد و جستجوی کوچکترین اثر و نشانی از رهبر جدید هستند تا وی را ترور کنند، آیا عاقلانه است ایشان را در تیررس این جنایتکاران تاریخ قرار دهیم؟!

 

صادق سلامت

روزنامه‌نگار

۶ خردادماه ۱۴۰۵