به قلم: عبدالحسین کلانتریپور، کارشناس مسائل سیاسی
تنگه هرمز، نه فقط یک معبر آبی میان خلیجفارس و دریای عمان، که شاهرگ حیاتی انرژی جهان و یکی از استراتژیکترین نقاط جغرافیایی بر روی نقشه کره خاکی است. از نخستین روزهای استقرار نظام جمهوری اسلامی، این تنگه به عنوان یک برگ برنده تعیینکننده در دستان ایران بوده است؛ ظرفیتی که اکنون بیش از هر زمان دیگری، نقشآفرینی خود را در معادلات قدرت جهانی به رخ میکشد. تنگه هرمز امروزه فراتر از یک گذرگاه تجاری، به نقطهای برای تغییر پارادایمهای «نظم نوین جهانی» تبدیل شده است.
ما متأسفانه سالیان متمادی از بهرهبرداری کامل و متناسب با وزن استراتژیک این موهبت الهی محروم بودیم. این حوزه، قطبی چندبعدی است که ابعاد نظامی، اقتصادی و درآمدی آن، ایران را در جایگاه یک بازیگر غیرقابلانکار در امنیت انرژی جهان قرار میدهد. نبض اقتصاد تمامی قدرتهای جهانی و کشورهای صنعتی، در عمق این آبراهه نهفته است و مدیریت این نبض، به معنای تسلط بر بخشی از فرآیند کلان تحولات جهانی است.
اما فراتر از این مزیت ژئوپلیتیکی، آنچه ستون فقرات این قدرت را تشکیل میدهد، حضور مقتدرانه و آگاهانه مردم ایران است. مردم ما همواره «میداندار» اصلی بوده و خواهند ماند. این پیوند ناگسستنی میان ملت و نظام، نقطه عطف پیروزیهای ما در بزنگاههای تاریخی است. اگر حضور پرشور و ایثارگرانه مردم در صحنه نبود، هیچکدام از فتوحات بزرگ، از دوران دفاع مقدس تا تقابلهای استراتژیک کنونی، به پیروزی نمیانجامید. تاریخ، مردم ایران را به عنوان ملتی شجاع، ولایتمدار و وطنپرستی میشناسد که در سختترین شرایط، از کیان خود دفاع کردهاند.
این نسل و نسلهای آینده، مایه افتخار و عزت ایران اسلامی خواهند بود و الگویی برای آزادیخواهان جهان. امروز در عصر زعامت آیتالله خامنهای (مدظلهالعالی)، تمام زحمات و خدمات معمار کبیر انقلاب، حضرت امام خمینی (ره) و شهدای گرانقدر به بار نشسته است. دشمنان قسمخورده این مرز و بوم، از ایالات متحده جنایتکار تا رژیم غاصب و کودککش صهیونیستی، در چنبره شکستهای راهبردی خود گرفتار شدهاند و به مرحله زوال نزدیک گشتهاند.
ما با تأسی به آموزه جاویدان امام راحل که فرمودند: «چه بکشیم و چه کشته شویم، پیروزیم»، به این باور عمیق رسیدهایم که نصرت الهی همواره با جبهه حق بوده است. شکرگزاری بابت حضور مردم و تلاش برای نگاه داشتن آنها در صحنه، وظیفهای خطیر بر دوش مسئولان است. سربازان مکتب امام راحل و پیروان ولایت در این مسیر، هیچگاه طعم شکست را نخواهند چشید، چرا که این حرکت، نه یک مسیر عادی، که جریانی پویا در مسیر تحقق تمدن نوین اسلامی است.
امروز، قدرت بازدارندگی ایران در سایه وحدت کلمه و نگاه استراتژیک به ظرفیتهای داخلی و منطقهای، تضمینکننده امنیت پایدار است. تنگه هرمز، تنها یک نقطه جغرافیایی نیست، بلکه نمادی از اقتدار ملی و ابزاری برای صیانت از آرمانهای انقلاب است. ما باید با هوشمندی، این سرمایه را برای اعتلای نام ایران و برقراری عدالتی که جهانِ سلطه همواره از آن گریزان بوده، به کار گیریم.
در نهایت، آنچه به این اقتدار معنا میبخشد، روحیه «ایمان و جهاد» است که از بدو پیروزی انقلاب تاکنون، موتور محرک تحولات ایران بوده است. دشمن در محاسبات مادی خود، عنصر «اراده ملت» را نادیده میگیرد و همین خطای محاسباتی، زمینهساز فروپاشی هیمنه پوشالی آنان شده است. ما با اتکا به همین سرمایههای معنوی و موقعیتهای ممتاز ژئوپلیتیکی، قلههای پیشرفت و اقتدار را یکی پس از دیگری فتح خواهیم کرد.
