رمی شیطان بزرگ: برگ برنده ایران در راهپیمایی شبانه؛
در دل تاریکی شب، هنگامی که سکوت بر بیشتر نقاط جهان سایه میافکند، خیابانهای شهرهای ایران به صحنه نبردی بیامان تبدیل میشود؛ نبردی که سلاح آن نه گلوله، بلکه سنگهای نمادین اراده و فریادهای کوبنده یک ملت است. این راهپیمایی شبانه، فراتر از یک تجمع سیاسی، تجسم زنده یک فریضه الهی است: رمی جمرات. همانگونه که حاجیان در سرزمین منا با پرتاب سنگ به ستونهای نمادین، انزجار خود از شیطان را فریاد میزنند، ملت ایران نیز هر شب با گامهای استوار و شعارهای ضد آمریکایی و ضدصهیونیستی، شیطان بزرگ را هدف میگیرند. اما این بار، رمی جمرات مصداقی است، نه صرفاً نمادین؛ و درست در همین واقعیت، برگ برندهای نهفته است که معادلات دشمنان را برای همیشه بر هم زده است.
برای درک عمق این برگ برنده، باید ابتدا فلسفه رمی جمرات را بازخوانی کرد. در حج، سنگها به جایی پرتاب میشوند که شیطان در آنجا بر ابراهیم خلیل وسوسه گری کرد. این عمل، تجدید بیعت با توحید و اعلام برائت از طاغوت است. اما پرسش اساسی اینجاست: شیطان امروز کیست؟ آیا مصداق اتمّ طاغوتِ زمانه، همان قدرت استکباری نیست که با تحریم، تهدید و جنگ روانی، ایمان و استقلال ملتها را نشانه رفته است؟ مردم ایران با بصیرتی کمنظیر، پاسخ این پرسش را نه در کتابها، که بر آسفالت خیابانها مینویسند. آنها شیطان بزرگ را مصداق واقعی همان اهریمنی میدانند که باید سنگبارانش کرد؛ و این گونه، رمی جمرات از یک مناسک عبادی نمادین و محدود به زمان و مکان، به یک جریان دائمی و زنده تبدیل میشود که هر شب در موکبهای مردمی و راهپیماییهای خیابانی ایران جاری است.
حضور مردم در صحنه، خود بهتنهایی بزرگترین برگ برنده است. در منطق قدرت، هر حاکمیتی برای پیشبرد اهدافش نیازمند پشتوانه اجتماعی است، و دشمن تمام تلاش خود را برای جدا کردن مردم از حاکمیت به کار میبندد. راهپیمایی شبانه، یک «نه بزرگ» مصداقی به این پروژه شوم است. وقتی میلیونها ایرانی، شبهای پیدرپی و در تاریکی، به خیابانها میآیند و مستقیماً آمریکا و اسرائیل را هدف شعارهای خود قرار میدهند، این پیام را به جهان مخابره میکنند که ملت و نظام اسلامی یکی هستند. این همبستگی، هرگونه محاسبه دشمن برای تغییر رفتار ایران از طریق فشار حداکثری یا ناامنی داخلی را عقیم میسازد. در حقیقت، هر گامی که در این راهپیماییها برداشته میشود، سنگی است که به پیشانی شیطان بزرگ و پروژه نفوذش پرتاب میشود.
نکته راهبردیتر اینجاست که این حضور شبانه، قدرت بازدارندگی ایران را بدون نیاز به درگیری نظامی مستقیم، ارتقا میدهد. دشمنان ایران، بهویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی، همواره در پی آن بودهاند که جمهوری اسلامی را بهعنوان نظامی شکننده و فاقد ریشه اجتماعی ترسیم کنند تا از آن برای اعمال فشار بینالمللی بهره ببرند. راهپیمایی شبانه، همچون آیینهای تمامنما، دروغ این تصویرسازی را برملا میکند. این صحنهها که هر شب تکرار میشود، اثبات میکند که ملت ایران خود پاسدار انقلاب خویش است و شیطان بزرگ هیچ جای پایی در دل و ذهن این مردم ندارد. وقتی مردم، خود پاسبان هویت اسلامی و ملیشان باشند، پیروزی از آنِ آنهاست. خوشبختانه، نزدیک به نود روز از این حضور معجزهآسا و پرصلابت میگذرد و نتیجه میدانی آن، شکست مفتضحانه تمام طراحیهای دشمن و همپیمانانش بوده است. ایران و ایرانی در این نبرد شبانه پیروز شدهاند، چرا که هر شعاری که علیه اهریمن سر داده میشود، سوراخی جدید در دیوار امنیتی پوشالی استکبار ایجاد میکند.
در این میان، مفهوم «موکب» در خیابانهای ایران به مثابه «منا» نیز شایان توجه است. اگر در منا، حاجیان سنگها را به نمادی از شیطان میزنند، موکبهای خیابانی در ایران، پایگاههای مردمیای هستند که در آنها روح استقامت دمیده میشود و از آنجا سنگهای بیاعتنایی و مقاومت به سمت شیطان بزرگ پرتاب میگردد. این موکبها، در واقع قرارگاههای نرم مبارزهاند که هر شهروند را به یک رزمنده تبدیل میکنند؛ رزمندهای که در تاریکی شب، سلاح ایمان و بصیرت را به دوش میکشد و بیآنکه هراسی داشته باشد، به مقابله با اهریمن زمانه میرود. این همان مصداق عملی رمی جمرات است که در واجب حج نمادینه شده بود و اکنون در خیابانهای ایران به حقیقتی فاتحانه و عملیاتی بدل گشته است.
در نتیجهگیری پایانی باید گفت که راهپیمایی شبانه مردم ایران، دیگر یک رویداد گذرا نیست؛ بلکه به یک استراتژی دائمی و برگ برنده تاریخی تبدیل شده است. این جنبش خودجوش و الهی، ثابت کرد که سلاح نهایی یک ملت در برابر شیطان بزرگ، ایمان زندهای است که هر شب در خیابانها فریاد زده میشود. ملت ایران با این رمی مصداقی، نه تنها از اسلام و میهن خویش دفاع کرده، بلکه نسخهای عملی برای تمام ملتهای تحت ستم پیچیده است: شیطان را باید در خیابانهای خودتان سنگباران کنید، نه آنکه منتظر بمانید تا در سرزمینی دیگر برایتان نمادسازی کنند. این نه بزرگ و عملی، برگ برندهای است که تا ابد معادله دشمن را با شکست مواجه خواهد ساخت و انشاءالله پیروزی نهایی را از آنِ جبهه حق خواهد کرد.
صادق سلامت
روزنامهنگار
7 خردادماه ۱۴۰۵
