شیوند: آن‌جا که آسمان بر آغوش زاگرس و بوسه کارون می‌افتد.

اشتراک گذاری مطلب:

لینک کوتاه مطلب:

کد خبر: 49790

تاریخ انتشار: ۲۶ خرداد ، ۱۴۰۵

شیوند: آن‌جا که آسمان بر آغوش زاگرس و بوسه کارون می‌افتد.

✍️ پرستو نبوی
دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
آیا تا به حال در رویای خود، مکانی را دیده‌اید که در آن زمان متوقف شده باشد؟ جایی که کوه‌های سر به فلک کشیده زاگرس، مانند نگهبانانی باصلابت، بر پهنه آبیِ کارون قد علم کرده‌اند و تنها صدای خروش آب و زمزمه باد، سکوتِ مقدسِ طبیعت را می‌شکند؟ اگر به دنبال آن «بهشت گمشده» در دل خوزستان هستید، مقصد شما تنها یک روستا نیست؛ مقصد شما، «شیوند» است؛ پناهگاهی از جنس افسانه.
شیوند، روستایی نیست که به سادگی با جاده‌ها به شما پناه دهد؛ این روستا برای آن ساخته شده است که با هیجان و ماجراجویی به دیدنش بروید. وقتی از مسیر آبی و با سوار شدن بر بارج‌های صبور همچون «رکعت» یا «شهپیر»، از اسکله حرکت می‌کنید، گویی از دنیای مدرن جدا شده و به قلمروی خدایان طبیعت قدم می‌گذارید.
اگر شتاب‌زده و کم‌حوصله هستید، قایق‌های موتوری شما را در چهل دقیقه میان تنگه‌های اسرارآمیز «قاسمی» می‌جویند، اما اگر می‌خواهید با آرامش، تماشاگرِ آمیزشِ کوه و دریا باشید، نود دقیقه در میانِ پهنه آبیِ سد کارون ۳، تجربه‌ای است که تا سال‌ها در حافظه قلبتان حک خواهد شد. و اگر راه جاده‌ای را برمی‌گزینید، مسیرهای پرپیچ‌وخم و کوهستانی منطقه «شالو»، شما را با هیجانِ ناهمواری‌های بکر، به آغوش این روستا می‌رسانند.
در قلب این منطقه، جایی که کوه‌های «منگشت» به آسمان خیره شده‌اند، آبشار شیوند با شکوهی ۹۰ متری، منتظر شماست. تصور کنید در برابر جریانی ایستاده‌اید که از اعماق کوهستان برخاسته و با خرشِ مهیب، صخره‌های سخت را یکی پس از دیگری می‌بوسد. خنکای این آبِ زلال، که از دلِ طبیعتِ دست‌نخورده می‌جوشد، خستگیِ هر مسیری را از تن شما بیرون می‌کند. این آبشار، تنها یک پدیده جغرافیایی نیست؛ این موسیقیِ حیات است که در میان درختان بلوط و انار می‌پیچد.
در شیوند، شما تنها با طبیعت روبرو نیستید، بلکه در میانِ ردپای تمدن‌های کهن قدم می‌زنید. از گورستان‌ها و قلعه‌های باستانی متعلق به هزاره‌های سوم و چهارم پیش از میلاد تا کاروانسراهای باشکوه دوران صفوی و عباسی، همگی در اینجا خفته‌اند. اینجا جایی است که کتیبه‌ها و نقوش برجسته، از گذشتنِ پادشاهان و مسافرانِ کهن سخن می‌گویند. شیوند، موزه‌ای است زنده که در دلِ جنگل‌های بلوط پنهان شده است.
شیوند تنها با طبیعتش زنده نیست، بلکه با گرمای خونِ مردمش، یعنی ایل غیور بختیاری، جان می‌گیرد. در میانِ این کوهستان، با مردمانی روبرو می‌شوید که اصالت را در کلام و مهمان‌نوازی را در خون دارند. از بوهای خوشِ پونه و کتیرا در میان گیاهان دارویی تا طعمِ شیرینِ انار، انجیر، گردو و انگورِ باغاتِ محلی، تمامِ حواس شما را تسخیر خواهد کرد. حتی می‌توانید با خرید ماهی تازه از حوضچه‌های پرورش ماهی قزل‌آلا، طعمی از طبیعتِ بکر را در سفره‌ی خود احساس کنید.
برای اینکه از شکوهِ رنگ‌ها و لطافتِ هوا لذت ببرید، اواخر زمستان و فصل بهار، زمانی است که طبیعت در اوجِ شکوفایی است.
چشم از آسمان بر ندارید؛ شاید چشم‌اندازی از عقاب یا کبک را ببینید و شاید در میان سایه‌های درختان، ردپای پلنگ یا خرس را در طبیعتِ وحشی و بکر مشاهده کنید.
شیوند تنها یک مقصد گردشگری نیست؛ یک دعوت است برای بازگشت به خویشتن. دعوتی برای لمسِ حقیقتِ وجود در میانِ آب، سنگ و درخت. آیا برای شنیدنِ آوازِ شیوند، آماده‌اید؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *