سید یوسفیانی:
«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانشآموخته علم سیاست و روابط بینالملل
«فرزند؛ خوزستان –بهبهان»
__________________________
«سایهسار امنیت؛ درنگی بر مظلومیتِ معیشتیِ حافظانِ جان و میهن»
*مقدمه*
در طولِ ۴۷ سال پیروزی انقلاب اسلامی، سنگینیِ بارِ مشکلاتِ کشور، حفظِ امنیتِ ملت، تأمینِ نظمِ اجتماعی و حراست از مرزها، همواره بر دوشِ نیروهای نظامی، انتظامی و سپاهیان سلحشورِ اسلام بوده و تا قیامِ قیامت نیز خواهد بود. این عزیزان، نه تنها حافظانِ امنیت که ستونهای استوارِ این سرزمیناند که رشادتهایشان، بسترِ امنیت و ثباتی است که دیگر اقشارِ جامعه از آن ارتزاق میکنند؛ چرا که اگر این نیروهای مسلح نباشند، نه تأسیساتِ نفتی باقی میماند و نه سامانی برایِ کار و زندگیِ دیگران.
⬅️ اینجانب بارها مقالاتی در خصوصِ کم بودنِ حقوق و مزایایِ نیروهای نظامیِ سهگانه کشور نوشتم و باز هم به این موضوعِ مهم در این برهه خاص و پرخطر اشاره میکنم.
ای مسئولان، ای بزرگانِ نظام و ای کسانی که دستتان میرسد، کاری کنید! کار کنید که نیروهای نظامی ما فقط دغدغهشان موشک و هدف و لانچر و جنگ با دشمنان و غاصبان و برهمزنندگانِ نظام باشد، نه اینکه به فکرِ آب و نان و اجارهخانه و خرجی زندگی و امرار معاشِ خانواده باشند. آیا اگر نیروهای نظامی ما چنین دغدغهای داشته باشند، تأملی بر روی حفظ امنیت و مبارزه دارند؟
هرچند که نیروهای نظامی ما اعم از سپاه و ارتش و بسیج و نیروهای انتظامی، دریایی، هوایی، با خدای خود معامله کردند و قسمِ ابتدای کار خود را به پاکی یاد کردهاند که در همه شرایط و حالات پایبند به حفظ امنیت کشور و جانفداییِ ملتِ شریف ایران باشند، اما دیگر در حقشان اینچنین اجحاف کردن واقعاً جای سخنی نمیگذارد. اینجانب در تاریخ ۱ مردادماه ۱۴۰۵ مقالهای در خصوصِ سختی کار کارمندانِ شاغل در حوزه نفت نوشتم؛ حال درست است که هر شغلی سختیها ومصائب خاص خود را دارد ولی کارمندانی اعم از، نفت، بانک ها، کارمندان خصوصی ودولتی دیگر ادارات و واحدها شاغل در این کشور اسلامی،به تناوب حق ومزایا و رفاعیات در حد شغل و کار خود دارند ودریافت می کنند.
اما عزیزانِ،نظامی،ارتشی،هوایی،زمینی، سپاهی ونیروهای انتظامی ناجا و بسیجیان همیشه آماده دفاع ، حقوقشان خیلیخیلی پایینتر و کمتر است که این خود “چرایی” بزرگی دارد؟
که همین امر باعث شد یکی از عزیزان و سرداران جانباز و بازنشسته از سپاه سلحشور از متن مقاله قبل اینجانب دل آزرده شود. در ادامه بر خود وظیفه دانستم برای ادا کردن حق مطلب در این خصوص، بصورت نقل قول پیام پراز مهر ومحبت ایشان را عینا” بنویسم و قضاوت را به وجدانهای بیدار، نویسندگان، مسئولان صاحب امر واگذار کنم، من که شخصا قانع شده ام و از این سردار سرافراز اسلام که بدلیل حفظ نکات امنیتی نمیتوانم نامی از ایشان ببرم عذر خواهی میکنم که باعث آزردگی خاطر مبارک ایشان و همکارانشان شده ام، اما همین را بدانیم که هم اکنون ایشان و هم رزمانشان و دوستانشان با چنانچه به افتخار بازنشستگی نائل آمده اند اما در گوشه ای از این خاک مقدس همچنان بدون هیچ چشم داشتی یا انتظار مادی و مالی خاص و پاداشی، مشغول دفاع از این آب و خاک و امنیت این کشور و مرزهای مقدس هستند.
انتقاد وی اینچنین بود؛
⬅️: «سلام برادر
هیچ کس نمی تواند عادلانه همه قشرهای جامعه را ببیند.
حتی شما برادر بزرگوار در این متن نسبت به مشکلات نفت اغراق کردید هرچند شاید ده درصد از مشاغل نفت مثل حفاری و یادکل های میان دریا و جزایر، آن هم برای افراد غیربومی دوری از خانواده داشته باشد، وگرنه اکثریت بدون دغدغه دوری بسرمی برند وحتی باتوجه به برنامه کاری ثابتشان می توانند برنامه ریزی های حتی طولانی داشته باشند درضمن امکانات و رفاعیات محل کار و خانواده هم وجوددارد،ازخطرفرمودید بله خطر هست ولی در طول سال همان شرکتی که جنابعالی کارمی کنید چند نفر تلفات داشته معمولا صفرهست ،بله این هم درست هست که خیلی قسمت های دیگر هم رفاهیات خوب و حقوق خوبی دارند،ازآلودگی و بیماریهای محل کار گفتید کدام یک ازاین فامیلها دچار بیماری شدند. هیچ کس منکر زحمات کارمندان نفت نمیشود ولی حداقل شما نسبت به بقیه اصناف حقوق بیشتری می گیرید ،اگه از نظامی ها وفرهنگیا وکادردرمان وووویادکردید ولی درحاشیه وخیلی کم رنگ ،درضمن درکنار تاسیسات نفت کل مناطق اطراف از همان هوا دارند تنفس می کنند می توانستید از مظلومیت آنها یاد کنید ،درکنارنفت خانوادههایی هستند مثل فرهنگیان، نظامیان بهداشت درمان، حتی کارگران شهرداری که علاوه بر حقوق کم نمی توانند ازرفاهیات نفتی ها استفاده کنند،درصورتی که تمام خدمات این قشر درخدمت نفتی هاست ،خدماتی مث امنیت سلامت ،سواد وووو،درکل برادر عزیز عادلانه آن هست که ازنظام هماهنگ حقوق ها بگویید در تمام مشاغل
سختی
کار،تخصص،ووووهست تمام مشاغل همه مکمل هم هستند وزنجیر وار به هم وابسته هستند،تا یک جامعه پویا شود،نفت یک نعمت ملی هست و باید کل جامعه بتوانند عادلانه ازاین نعمت الهی استفاده ببرند،ببخشید فقط یه یادآوری بودتا ان شاالله درمتنهای بعدی عادلانه تر قلم بزنید. چون واقعا منی که بااین قشری که ازانان دفاع کردید ،زندگی میکنم این مقاله ناعادلانه بود و واقعیت را بگویم من بعنوان یکی از خوانندگان مقالات شما و پیگیر روزنامه جهان اخبار اذیت شدم.
به والله من از اول جنگ در مناطق عملیاتی برای دفاع ازوطنم حضور دارم هنوز یک ریال به غیر از حقوقم به حسابم واریز نشد. ولی انگیزه داریم چون برای پیروزی اسلام حسین وسربلندی کشورم و ملتم تلاش می کنیم اصلا پشیمان هم نیستیم. درود❤️برامن خیلی عزیز و افتخارید.
درودبرشما وهمکارانتان وخانواده🌹🌹»
این انتقادِ درخصوص مقاله قبل ، برآمده از دلآزردگیِ یکی از سردارانِ سرافراز و جانبازِ دفاع مقدس بود که هماینک نیز شبانهروزی پایِ لانچرهای موشکی و پهپادی ما در حال فعالیت است. من واقعاً متأسفم برای خودم و قلمم که ندانسته و کاملاً ناشیانه، دلِ چنین شخصیتِ بزرگی را چرکین کردم. اکنون با تکیه بر همان درد، خطاب به مسئولان میگویم: لطفاً از حقوق و مزایای کارمندان نفت ودیگر ادارات وبانک ها…. بکاهید و به حق و حقوقِ نظامیان بیفزایید. نیروهای انتظامی ما شبانهروز در خیابانهای پر از فتنه از جان مایه میگذارند؛ آیا واقعاً کارمندان نفت و دیگر ادارات که امنیت و آرامششان مرهون جانفشانی این عزیزان سپاهی و ارتشی و انتظامی ودریایی وهوایی است ، در قبالِ این جانفشانیها، بیش از این حق دارند ناراضی باشند؟
نتیجهگیری
از «توصیه» تا «ضرورتِ بقا»
ای مسئولان و متولیانِ امر؛ بدانید که امنیت، کالایی ارزان نیست که در بازارِ بیتوجهی و تبعیضِ معیشتی، همواره عرضه شود. آنچه امروز در ذیلِ نابرابریهای حقوقی بر نیروهای مسلحِ ما میگذرد، صرفاً یک «بیعدالتیِ اداری» نیست؛ بلکه «تهدیدِ امنیتِ ملی» است. نمیتوان از سربازی که دغدغهی نانِ شب و اجارهبهایِ مسکنِ خانوادهاش، روانش را فرسوده، انتظارِ تمرکزِ راهبردی بر لانچرهای موشکی یا مقابله با فتنهها و تهدیدهایِ پیچیدهی امنیتی داشت.
این نابرابریِ فاحش میانِ بخشهای ستادیِ صنعتِ نفت و حافظانِ جانِ کشور، دهنکجی به عدالتِ علوی و فروپاشیِ منطقِ توزیعِ منابع است. وقتی اولویتِ بودجهریزی، معطوف به رفاهِ کارمندانِ شرکتهایِ دولتی باشد و سهمِ ایثارگرانِ امنیت، به حداقل تقلیل یابد، ما در حالِ «صادراتِ دغدغههایِ معیشتی» به خطوطِ مقدمِ دفاعی هستیم.
⬅️ لذا، راهکارِ پیشِ رو نه یک «توصیه»، بلکه یک «فوریتِ حیاتی» است:
۱. بازنگریِ ساختاری: بیدرنگ از ریختوپاشها و حقوقهای نجومیِ بخشهای غیرعملیاتی بکاهید و آن را به ردیفهای بودجهایِ نیروهای مسلح تزریق کنید.
۲. اولویتبندیِ راهبردی:
در حکمرانیِ خردمندانه، «امنیت» بر هر رفاهِ دیگری تقدم دارد؛ چرا که با فروپاشیِ امنیت، هیچکدام از تأسیساتِ اقتصادی و دستاوردهایِ رفاهی باقی نخواهند ماند.
🔴 مسئولانِ عزیز! کاری کنید که این سلحشورانِ بینامونشان، تنها دغدغهشان «اقتدارِ ایران» باشد، نه «گذرانِ زندگی».
فراموش نکنید که هر ریالی که از حقِ این عزیزان در سیستمِ بروکراتیکِ دیگرِ دستگاهها هرز میرود، مستقیماً از امنیتِ کشور کسر میشود. این مطالبهیِ امروزِ ما، پیششرطِ پایداریِ فردایِ این سرزمین است؛ یا پیش از آنکه دغدغههایِ معیشتی، ستونهایِ امنیت را سست کند، اقدام کنید، یا در پیشگاهِ تاریخ و خونِ شهیدان، مسئولِ این کوتاهی باشید.
در آخر جهت رفع سوتفاهمات احتمالی باید بگوییم وبنویسیم، خطابِ این کلام، نه حذفِ حقوقِ دیگران، بلکه مطالبهیِ فوریتِ در «اولویتبخشی» به مدافعان امنیت است. از شما میخواهیم با اصلاح ساختارهای بودجهای و بازنگری در نظام جبران خدمت نیروهای مسلح، بارِ دغدغههای معیشتی را از شانههای ستبرِ این غیورمردان بردارید. اجازه دهید آنان تنها دغدغهی «دفاع» و «هدفگیریِ دقیقِ دشمن» را داشته باشند.
بگذارید این بازنگری در حقوق، نه یک تصمیمِ اداری، که نشانی از قدرشناسیِ ملی در برابر جانفشانیِ کسانی باشد که امنیتِ امروزِ ما، مرهونِ لحظهلحظههایِ حضورِ آنان در کنارِ لانچرها و پایِ ایستگاههایِ پهپادی است. بیایید با تقویتِ معیشتِ این عزیزان، هم رضایتِ پروردگار را حاصل کنید و هم ستونهای اقتدارِ ملی را در برابر توطئهها مستحکمتر نمایید؛ چرا که هر ریالی که در این راه هزینه شود، سرمایهگذاریِ مستقیم برای بقایِ ایرانِ اسلامی است.
۴مرداد۱۴۰۵ خوزستان _اهواز
