✍🏻 هوشنگ نوبخت
این روزها شاهد برگزاری مسابقات لیگ برتر فوتبال کشور پس از اتفاقات ماه های اخیر هستیم.
مسابقاتی که می تواند تعداد زیادی هوادار و جوان علاقه مند به را مشغول دنیای پر هیاهوی فوتبال کند و صد البته نباید از معجزه اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و گاه سیاسی این رشته ورزشی هم غافل شد.
این مقدمه کوتاه بهانه ای بود تا به یک خوزستانی بپردازم که هوشمندانه و غیرتمندانه به خوزستانی ها بها داد و آن ها را به تیم آبی پوش پایتخت تزربق کرد تا پس از سال ها دوباره شاهد حضور موثر خوزی ها در سطح اول فوتبال کشور باشیم.
سهراب بختیاری زاده که پس از کش و قوس های فراوان هدایت تیم استقلال تهران را بر عهده گرفت و شروع خوبی هم در دو بازی اول لیگ برتر داشت، بدون هیاهو و بسیار منطقی نگاه ویژه ای به هم استانی های خود داشت.
وی پس از وقفه ای، بهزاد غلامپور را به تیم برگرداند، میلاد میداوودی را به کادر فنی اضافه کرد، عارف آقاسی را احیا نمود، بازوبند کاپیتانی را به صالح حردانی جوان و باانگیزه سپرد و فرعباسی را به عنوان سنگربان اول تیم درون دروازه جای داد تا ساختار اصلی تیم تهرانی را عده ای از نخبگان فوتبالی خوزستان تشکیل دهند.
این در حالی است که تیم های خوزستانی، زیرکانه و گاه مخفیانه از نیروها و بازیکنان غیر بومی بهره می برند در حالی که صدها مدیر، مربی و بازیکن جغرافیای برزیلی ایران، مترصد فرصتی هستند که یک جنوبی شجاع و باغیرت همچون سهراب بختیاری زاده به آن ها میدان بدهد تا خودشان را در مستطیل سبز نشان دهند.
امیدوارم روزی فرا برسد که همه ارکان تیم های خوزستانی از بچه های مستعد همین استان باشند و مثل سالیان قبل، صادر کننده بازیکن و مربی به همه ی استان های کشور باشیم.
