اهواز، شهری که هر تابستان با دمایی فراتر از ۵۰ درجه، نفسهایش به شماره میافتد، این روزها نه تنها با گرمای طبیعت، که با سردی برخوردها و کمبودهای فاجعهبار در مراکز درمانی دست و پنجه نرم میکند.
گزارشهای میدانی از برخی مطبهای پزشکی این شهر حکایت از شرایطی غیرانسانی دارد:
صندلیهای شکسته، سرویسهای بهداشتی ویران، سیستمهای سرمایشی ناکارآمد، و برخوردهای توهینآمیز برخی منشیها با بیماران.
این در حالی است که دانشگاه علوم پزشکی، به عنوان نهاد ناظر، سکوت مرموزی را پیشه کرده است.
وضعیت فعلی:
بیماران در جهنمِ بیامکانات
گرمای کشنده و سیستمهای سرمایشی مُرده
بیماران در اتاقهای انتظارِ بدون کولر یا با دستگاههای خراب، در حالی عرق میریزند که دماسنج عدد ۵۰ را نشان میدهد.
یک بیمار مبتلا به نارسایی قلبی میگوید:
«منتظر نوبت بودم که هوش از سرم رفت. دکتر گفت استرس گرمایی بوده!».
صندلیهای شکسته و سرویسهای بهداشتی غیرقابل استفاده
خانوادهای که همراه بیمار سالمند خود به مطب مراجعه کرده بودند، میگوید: «بیمارم را روی زمین نشاندیم؛ صندلیها همه فنریِ شکسته بود.
سرویس بهداشتی هم پر از فاضلاب بود و بوی تعفن همه جا را گرفته بود».
منشیهای بیحوصله؛ صدای فریاد به جای همدلی
مراجعان از برخوردهای تحقیرآمیزبرخی منشیها گلایه دارند:
«برای گرفتن یک نوبت ساده، آن قدر فریاد شنیدم که دلم شکست. انگار بیماریِ من تقصیر خودم است!».
چرا نظارت دانشگاه علوم پزشکی ضعیف است؟
نبود سازوکار شفاف بازرسی
برخی منابع داخلی دانشگاه علوم پزشکی اهواز تأیید میکنند که یابازرسی کم است واگربازرسی از مطبها هم باشه بیشتر «فرمالیته» است.
نجات جانها نیازمند اقدام فوری است
تقویت نظارت و مجازات متخلفان
ایجادسامانه الکترونیک گزارش مردمی با امکان ارسال عکس و فیلم از وضعیت مطبها.
تعلیق پروانه مطبهای متخلف و انتشار عمومی اسامی آنها.
اجباری شدن استانداردهای حداقلی
الزام تمام مطبها به داشتن سیستم سرمایشی استاندارد، صندلی مناسب، و سرویس بهداشتی ونظافت روزانه سرویس های بهداشتی.
آموزش اخلاق حرفهای به کادر مطبها
برگزاری دورههای اجباری روانشناسی ارتباط با بیمار برای منشیها و پرسنل.
شفافسازی مالی دانشگاه علوم پزشکی
انتشار عمومی گزارش هزینهکرد بودجه نظارتی و پاسخگویی به رسانهها.
حضور سازمانهای مردمنهاد در بازرسیها
مشارکت NGOهای فعال در حوزه سلامت در تیمهای نظارتی.
بیماران قربانیان سکوت میشوند
وضعیت مطبهای اهواز نه یک بحران محلی، که زنگ خطری برای تمام نظام سلامت ایران است.
اگر امروز دانشگاه علوم پزشکی و مسئولان استانی به فریاد مردم گوش ندهند، فردا باید شاهد افزایش آمار مرگومیر ناشی از استرس گرمایی و کاهش اعتماد عمومی باشیم.
صدای مردم اهواز باید شنیده شود؛
سلامت، حق مسلم آنان است.
گزارش از :
عبدالحمید گل افشان




