✍️ صالح محمدیان

امروز، روز خبرنگار ، روز گرامیداشت قلم‌های شجاعی است که در مسیر روایت حقیقت، جان‌فشانی می‌کنند. خبرنگاری که در نگاه نخست، شغلی شیک و بی‌دغدغه به نظر می‌رسد، حقیقتی تلخ و سنگین را پشت پرده دارد؛ کاری که سخت‌تر از شکافتن دل معدن با کلنگ است !
زیرا خبرنگار نه فقط گزارشگر، که سنگربان بیدارِ خواستِ عمومی است:
چشمی برای نظارت بر قدرت، زبانی برای فریاد مطالبات مردم، و قلمی بی‌باک برای شکافتن زخم‌های پنهان جامعه.

همین جایگاه رفیع اما آسیب‌پذیر، آنان را آماج خشمِ صاحبان زور و سیاست کرده است.
از تهدید و تحقیر تا محرومیت معیشتی و حذف و سرکوب، این‌ها بهایی است که برای ادای دین به حقیقت می‌پردازند.

چه بسیار قلم‌هایی که شکستند، چه بسیار چشمانی که در راهِ گفتن ناگفته‌ها بسته شدند! اما آن‌ها ایستاده‌اند: مانند سروهای آزاده‌ای که تندبادهای سهمگین، بر صلابت‌شان می‌افزاید.

پشت هر گزارش حقیقت، کوهی از خطر نهفته است: گاه در هیبت دادگاه‌های ناعادلانه ، گاه در چهره‌ی تهدیدهای نامرئی به سفره‌ی نان ، و گاه در قالب خنجر سکوتِ جامعه‌ای که فراموش‌شان می‌کند.
با این همه، هر خطی که می‌نویسند پیمانی است با خون شهیدان قلم، هر فریادشان زنگ بیداری برای خفتگان قدرت، و هر گزارششان چراغی در تونل بی‌صدایی است.

امروز فرصتی است تا فریاد بزنیم: خبرنگاران تنها نیستند! قلم‌های آنان سلاحِ ملت در نبرد با تاریکی است، و حذف یک صدای راست، خاموشیِ همگان خواهد بود.

درود بر آنان که حقیقت را به بهای آسایش می‌خرند و راهی پرخار را با عشق می‌پیمایند.

سپاس باد بر این پاسداران بی‌مدالِ حقیقت!