مقدمه:
خوزستان فقط یک استان نیست؛ یک سنگر تاریخی و پایتخت مقاومت است. جایی که خاکش با خون شهیدان معنا گرفته و نامش با مقاومت گره خورده است. هر جا سخن از ایستادگی، غیرت ملی، دفاع از امنیت و مقابله با استکبار جهانی است، خوزستان در خط مقدم ایستاده؛ بیادعا، بیتزلزل و بیهراس. خوزستان یک نام جغرافیایی ساده نیست؛ خوزستان یک معادله امنیتی است. معادلهای که هر دشمنی آن را نادیده گرفته، بهای سنگین پرداخته است. اینجا سرزمین ایستادگی است؛ جایی که تاریخ آن با خون نوشته شده و امنیت با فداکاری معنا یافته است.
اینجا خوزستان است؛ استانی که در هشت سال دفاع مقدس، بیشترین رزمنده و بیشترین شهید را تقدیم مردم ایران کرد. نخستین خاکی که زیر شنی زرهی ارتش تادندانمسلح بعث عراق رفت و نخستین مردمی که بدون تردید ایستادند. خوزستان، دیوار اول دفاع از ایران بود؛ دیواری که نه فرو ریخت، نه ترک برداشت و نه عقب نشست.
خوزستان فقط حافظ خاطره نیست؛ خوزستان همچنان در صحنه است. این استان، پیشتاز مدافعان حرم و از پیشگامان مقابله با تروریسم سازمانیافته بوده است. همان ارادهای که در خرمشهر و سوسنگرد دشمن را زمینگیر کرد، در نبرد با تکفیریها و شبکههای تروریستی نیز ادامه یافت. این یک پیام روشن دارد: مقاومت در خوزستان، مقطعی و احساسی نیست؛ ساختاری، ریشهدار و پایدار است.
دشمنان ایران این واقعیت را خوب میدانند. به همین دلیل، خوزستان دومین استان هدف تهاجم مستقیم نظامی آمریکا و رژیم افیونی بود. اما نتیجه چه شد؟ هیچ! نه ترس، نه عقبنشینی و نه تسلیم. خوزستان نشان داد که تهدید، زبان این مردم را تغییر نمیدهد؛ بلکه ارادهشان را منسجمتر میکند.
مردم خوزستان، مردمانی شهیدپرور، نترس، سرسخت و آگاه هستند. اینجا جایی برای اشرار، تروریستها، مزدوران رسانهای و جیرهخواران استکبار وجود ندارد. امنیت در خوزستان، شوخیبردار نیست. هر کس بخواهد این امنیت را هدف بگیرد، با واکنش قاطع، سریع و بازدارنده مواجه خواهد شد. این، یک تجربه تاریخی تکرارشده است.
پیام خوزستان به آمریکا، رژیم مفلوک افیونی و بازوهای تروریستیشان شفاف و بدون ابهام است:
ایران نقطه ضعف ندارد و خوزستان، سختترین نقطه آن است.
نه تحریم، نه عملیات روانی، نه جنگ ترکیبی و نه تحریک ناامنی، در این جغرافیا جواب نداده و نخواهد داد.
خوزستان، زمین نفوذ نیست؛ زمین خنثیسازی تهدید است. هر پروژه بیثباتسازی، در این استان پیش از اجرا دفن میشود. هر توهم ناامنسازی، پیش از شکلگیری فرو میریزد. اینجا مردم، نیروهای امنیتی و ساختار حاکمیتی در یک جبهه ایستادهاند: جبهه حفظ ایران. در خوزستان، وطنفروشی بیپاسخ نمیماند، تروریسم تحمل نمیشود و جنایت تطهیر نمیگردد. این استان بارها ثابت کرده که در بزنگاههای تاریخی، اولین پاسخ را میدهد و آخرین عقبنشینی را نمیپذیرد.
جمعبندی روشن است:
خوزستان ایستاده است؛ با حافظهای پر از شهید، با ارادهای پولادین و با چشمانی باز. دشمن اگر بهدنبال آزمون دوباره است، بداند که نتیجه تغییر نخواهد کرد. خاکی که با خون شهیدان دفاع مقدس و مدافعان حرم معنا گرفته است. مردمانی که در برابر رژیم بعث، صهیونیسم و آمریکا ایستادند و عقب ننشستند. اینجا سرزمین تساهل با تروریست و جنایتکار نیست. امنیت، خط قرمز است و با تهدیدکنندگان آن برخورد قاطع و بازدارنده میشود. دشمن بداند: خوزستان نقطه پایان خیالپردازیهای متجاوزان است.
اینجا خوزستان است؛
و در اینجا، دشمن هیچ غلطی نمیتواند بکند.
والسلام
۳ بهمن ۱۴۰۴
