تعامل رسانهای در سطح ملی، نه یک امتیاز تجملی، بلکه ضرورتی حیاتی برای رسانههای استانی است؛ ضرورتی برای دیدهشدن، شنیدهشدن و اثرگذاری واقعی. در جهانی که سیلاب اطلاعات از هر سو جاری است، رسانهای میتواند نقشآفرینی کند که بتواند فراتر از مرزهای جغرافیایی خود نفوذ کند و مخاطب و مرجعیت گستردهتری بیابد.
حضور اعضای خانه مطبوعات کشور در اهواز را میتوان فرصتی دانست که اگر درست مدیریت شود، نه تنها قدرت رسانههای خوزستان را در سطح ملی افزایش میدهد، بلکه حلقهای تازه میان نخبگان رسانهای استان و چهرههای اثرگذار پایتخت میسازد؛ حلقهای که سالها جای آن خالی بود.
در چنین نشستهایی، تنها چند عکس یادگاری یا سخنرانیهای مرسوم اهمیت ندارد؛ آنچه مهم است آغاز گفتوگویی تازه است. گفتوگویی که طی آن، فعالان رسانهای استان بتوانند ظرفیتهای خوزستان، دغدغهها، موانع، بحرانها و حتی استعدادهای خود را معرفی کنند. در نبود این ارتباط، استانهایی مانند خوزستان با همه وزن فرهنگی، تاریخی و اقتصادیشان در روایت ملی کمرنگ میشوند و صدایشان کمتر شنیده میشود.
رسانههای محلی، زمانی میتوانند اثرگذار باشند که شبکهای از ارتباطات مؤثر در سطح کشور داشته باشند؛ شبکهای که بتواند روایت آنان را به سطرهای نخست رسانههای ملی منتقل کند. این شناخت و اعتماد، یکشبه ساخته نمیشود. با گفتوگو، نشستهای مشترک، کارگاهها، تعاملهای حرفهای و نشان دادن ظرفیتهای واقعی ساخته میشود.
نخبگان رسانهای استان نیز نیاز دارند که در سطح ملی دیده شوند؛ زیرا دیدهشدن، به معنای قدرت چانهزنی بیشتر، نفوذ بیشتر و اثرگذاری عمیقتر است. خبرنگاری که در اهواز مینویسد، اگر قلم و تحلیلش در تهران خوانده شود، نه تنها خود ارتقا مییابد، بلکه به نمایندهای برای روایت مسائل استان بدل میشود.
خوزستان استانی استراتژیک است؛ با تاریخ بزرگ، بحرانهای پیچیده و گنجینهای از فرهنگ و ظرفیت انسانی. رسانههای آن باید همانقدر که محلیاند، ملی نیز باشند؛ باید صدای خوزستان را به اتاقهای خبر مرکزی ببرند و در ساخت روایتهای ملی نقش داشته باشند.
تعامل رسانهای در سطح ملی، نهتنها پلی است میان اهواز و پایتخت، بلکه پلی است برای رساندن صدای مردم، مشکلات استان و توانمندیهای نخبگان به نقطهای که تصمیمها ساخته میشوند. این مسیر، اگر با جدیت دنبال شود، میتواند رسانههای استان را از حاشیههای منطقهای به متن جریان رسانهای کشور وارد کند.
منوچهربرون
