✍️ یادداشتی از دامون رونق
در جهان پرآشوب و بیثبات امروز، کشوری میتواند در برابر فشارها، تهدیدها و زیادهخواهی دشمنان ایستادگی کند که از «قدرت واقعی» برخوردار باشد. تجربهی ایران در چهار دههی گذشته بهروشنی نشان داده است که هر جا نشانی از ضعف و عقبنشینی بروز کرده، دشمن گستاختر شده و هرگاه اقتدار ملی و توانمندیهای همهجانبه تقویت شده، معادلات منطقهای و جهانی تغییر یافته و تهدیدها به عقب رانده شدهاند.
ایران در منطقهای حساس و ژئوپولیتیکی قرار دارد؛ جایی که تلاقی منافع قدرتهای بزرگ جهانی، رقابت بر سر انرژی، و نزاعهای ایدئولوژیک، آن را به میدان دائمی کشمکش بدل کرده است. در چنین شرایطی، «قدرت» نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی است. دشمنان ایران، از آمریکا تا رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای منطقه، همواره کوشیدهاند با ابزار تحریم، فشار اقتصادی، جنگ رسانهای و تهدید نظامی، ارادهی ملت ایران را در هم بشکنند. اما همین دشمنان زمانی که با اقتدار ایران ـ چه در عرصه نظامی، چه در حوزه علم و فناوری و چه در میدان مقاومت منطقهای ـ مواجه شدهاند، ناچار به عقبنشینی شدهاند.
قدرت در نگاه امروز ایران، صرفاً به معنای توان نظامی نیست؛ بلکه ترکیبی از قدرت سخت و نرم است:
قدرت سخت شامل توان موشکی، دفاعی، فناوری هستهای صلحآمیز، و انسجام نیروهای مسلح است. این توان، همان «بازوی بازدارندگی» است که دشمن را از هرگونه اقدام نظامی گسترده بازمیدارد.
قدرت نرم شامل نفوذ فرهنگی، مشروعیت سیاسی، ظرفیت مردمی، دیپلماسی فعال و توانایی شکلدهی به گفتمان مقاومت در سطح منطقه است. این وجه از قدرت، پشتوانهی راهبردی اقتدار ایران محسوب میشود.
امروز ایران در جایگاهی ایستاده است که توانسته با تکیه بر علم و دانش بومی، تحریمها را دور بزند، با اتکا به مردم و مقاومت منطقهای معادلات خاورمیانه را تغییر دهد، و با هوشمندی سیاسی در برابر پروژههای دشمن ایستادگی کند. اما باید واقعبین بود: دشمنان نه خوابیدهاند و نه دست از فشار برداشتهاند. آنها مترصد هر شکاف و ضعفی هستند.
بنابراین، راه بازدارندگی واقعی در برابر دشمن، تقویت همهجانبه قدرت ملی است:
▫️ارتقای توان دفاعی و موشکی بهعنوان خط قرمز امنیت کشور.
▫️تقویت اقتصاد مقاومتی و استقلال مالی از نظام سلطه برای بیاثر کردن تحریمها.
▫️انسجام داخلی، اعتمادسازی میان مردم و حاکمیت و مشارکت واقعی مردم در تصمیمسازیها.
▫️دیپلماسی فعال و هوشمند برای ایجاد ائتلافهای راهبردی در منطقه و جهان.
▫️توجه به جنگ رسانهای و فضای افکار عمومی، چرا که دشمن بیش از هر زمان بر جنگ ادراکی تمرکز کرده است.
در نهایت باید گفت: صلح در سایه قدرت بهدست میآید، نه ضعف. در جهانی که قواعدش بر مبنای زور و منافع قدرتهای بزرگ نوشته شده، تنها ملتی سربلند خواهد ماند که توانایی «بازدارندگی» خود را در همه عرصهها حفظ کند. ایران اگر امروز همچنان پابرجاست، بهدلیل آن است که دشمن بهروشنی میداند هزینهی تعرض به این ملت، بسیار سنگینتر از هر سود احتمالی خواهد بود.
